Groenland
reisverslag
31 juli - 18 augustus 2015
 

Vrijdag 31 juli t/m maandag 3 augustus – Kopenhagen

Vooraf een paar dagen Kopenhagen

De route
Het grootste deel van Groenland is bedekt met een ijskap

Volgende week dinsdag vertrekken we met een groep van het Canadese Quark vanuit Kopenhagen naar Groenland. We zullen dan met expeditie schip de Explorer II vanaf Zuid-Groenland de westkust noordwaarts varen, naar de plek waar het noordpoolijs in de nauwe doorgang tussen Canada en Groenland de Atlantische oceaan bereikt.

We maken van de gelegenheid gebruik om samen met Elsemieke en Jan de 90 jarige tante Betty in Kopenhagen te bezoeken en er een gezellig weekendje van te maken. We vliegen vanaf Eindhoven. We hebben vannacht in het hotel op het vliegveld overnacht. Een relaxt begin.

Jan en Elsemieke komen zaterdag met de trein en twee uur later zijn we al in Kopenhagen. De huurauto staat al klaar en we kunnen meteen op pad. €50,- voor 3 dagen, geen geld!

Twijfelfontijn
De oude haven in Kopenhagen

Via Wimdu hebben we in een buitenwijk ‘voor weinig’ een privé-flatje gehuurd. Simpel, maar helemaal prima.
Het is redelijk goed weer en de komende dagen bezoeken we naast een paar musea vooral veel terrasjes. Het bezoek aan tante Betty is twee keer kort. Ze kan het niet goed meer aan en ook het gereserveerde etentje zegt ze op het laatste moment af. Desondanks fijn dat we haar weer even gezien hebben.

Het is nu maandag in de namiddag. We hebben Elsemieke en Jan net op het vliegtuig terug gezet en wij melden ons bij de lobby van het aangrenzende Hilton hotel. Het zit ‘bij de prijs inbegrepen’, maar uiteindelijk betaal je deze voor ons overbodige luxe toch zelf.

Na het inchecken zoeken we de bar op. Hier worden we aangesproken door twee oudere Amerikanen die dezelfde reis hebben geboekt. Zij begint meteen op te scheppen over alle reizen die ze al heeft gemaakt. We schamen ons rot als ze tussen haar tanden fluit om de ober te roepen als deze niet snel genoeg de bestelling op neemt. Met enige moeite weken we ons los en eten een hapje aan een tweepersoonstafeltje.

 

Dinsdag 4 augustus – Vliegen naar Kangerlussuaq, excursie ijskap.
Dagprogramma
Vlucht naar Groenland
Twijfelfontijn
De ijskap van Groenland is goed te zien.

Om 4:45 op. Na een lekker ontbijt voegen we ons bij de mensen in de lobby waarmee we de komende weken Groenland gaan bezoeken. De reisbegeleiding van Quark is ‘lekker jong’ en enthousiast. Het gezelschap bestaat uit 55 personen en lijkt voornamelijk uit Amerikanen te bestaan. We zijn benieuwd.

Om 7:30 lopen we met z’n allen naar het vliegveld. Er is een vliegtuig gecharterd zodat we een balie voor ons zelf hebben. Het is vier uur vliegen naar Groenland. We vliegen naar Kangerlussuaq in het zuidwesten van Groenland. Het is bewolkt als we over de enorme ijskap van Groenland vliegen. Even gaat de hemel open en kunnen we het adembenemende witte berglandschap goed zien.

Na aankomst meteen naar de ijskap

Twijfelfontijn
De eerste muskusossen

Om 14:00 landen we. Er gaat geen tijd verloren. Op de landingsbaan wachten twee ‘terreinbussen’ en vanuit het vliegtuig stappen we meteen in voor de eerste excursie naar het achterland. De bagage wordt door de crew al vast aan boord gebracht. Doel van de excursie is de 45 km verderop gelegen ijskap. Het is fris en regenachtig als we de eerste stop maken bij de resten van een verongelukte straaljager. Hij kon niet landen vanwege de dichte mist en is vlak naast de weg gecrashed. We volgen de rivier en stoppen ook een paar keer bij een gletsjer die in de rivier uit komt. Het is zomer en er staan overal kleurrijke bloemen in bloei. Mooie decoratie van het ruige landschap. In het gebied leven veel muskusossen. Vroeger zeldzaam, maar de populatie groeit sterk. We komen op de heenweg een groepje van deze oerrunderen tegen. Dikke vacht en ze lijken nog het meeste op een bizon. Waar de weg eindigt begint de immense ijskap. Een ijslandschap zo ver je kunt kijken. We lopen even op de ijskap. Het smeltwater wordt afgevoerd in slangvormige riviertjes. Een prachtig gezicht.

Aan de rand van het ijsveld
Het enorme ijsveld dat 90% van Groenland bedekt.
Riviertjes in de gletsjer
Riviertjes in het ijs.

Kennismaking met de Explorer II

De route
Onze route (KLIK voor PDF dagprogramma)

Als we terug zijn in de bewoonde wereld krijgen we eerst een gele anorak aangemeten. Die moet ons de komende weken warm en droog houden. Bovendien vallen de gele eenheidsworsten goed op in het kale landschap en zal er niet snel iemand per ongeluk achter gelaten worden. Met de zodiac naar onze boot. De Explorer II is een luxe ijs verstevigde boot, prima voor dit soort ‘expedities’.

Onze luxe kamer voor de komende tijd

We hebben één van de twee kamers met ook ramen aan de voorkant. Zelfs de luxe suites op de bovenste twee dekken hebben alleen zijzicht (met wel een balkonnetje). De kamer is groot, heerlijk luxe en van alle gemakken voorzien. Voor we vertrekken wordt eerst de noodprocedure doorgenomen. Reddingsvesten, reddingsboten,  verzamelplaats en de verschillende alarmsignalen krijgen uitgebreid aandacht. Hierna pakken we de koffers uit en melden we ons voor de thee met lekkere hapjes. Om 19:30 zitten we aan een twee persoons tafeltje voor een heerlijk diner. Rico uit de Filippijnen is onze ‘tafelheer’.

De Kangerlussuaq fjord uit varen naar volle zee

We varen langzaam de 50 km lange fjord uit richting zee. Hoge besneeuwde bergen rondom, die door de ondergaande zon prachtig opkleuren. Hoe verder we naar het noorden gaan, hoe korter de nacht. Het grootste deel van de reis zal het 24 uur per dag licht zijn!  Het is vanwege het tijdverschil van 4 uur een lange dag geweest en rond middernacht vallen we doodop in slaap.

 

Woensdag 5 augustus – Sisimiut
Dagprogramma

Het eerste dorp: Sisimiut

Sisimiut

Als we wakker worden varen we de haven van Sisimiut binnen. Het vissersdorp ligt 75 km boven de poolcirkel en hiermee de meest noordelijke nederzetting met een haven die het hele jaar ijsvrij is. Het is de tweede stad van Groenland, maar in feite niet meer dan een wat groter dorp met veel van die typisch fel gekleurde houten gebouwen. De kleuren hadden vroeger (50 jaar geleden) een functie. De in buitengebieden levende inlanders werden gedeporteerd naar ‘de grote stad’ omdat de regering het nodig vond dat ze ‘ontwikkeld’ moesten worden. Scholing, de Deense taal, een houten huis en moderne kleding.  Ze kwamen in een vreemde wereld terecht en om ze te helpen kregen scholen, de kerk, winkels etc. een aparte kleur. Nu is het alleen ter decoratie. Desondanks is het al 4500 jaar een Inuit ('Eskimo') nederzetting dat vanaf 1720 langzaam gedomineerd werd door Nederlandse en Deense walvisvaarders.

Als we aan land gaan worden we overvallen door muggen. Zo erg dat iedereen eerst op zoek gaat naar een winkel waar je zo’n handig netje over je hoofd kunt kopen. Ons groepje heeft de leuke Jeuna als gids. Haar ouders zijn vanuit een klein ‘eskimo-dorpje’ naar Sisimiut gedeporteerd en zij is hierdoor flink verwesterd.

De oude kerkjes van Sisimiut
.
Uitzicht over Sisimiut.

Ze heeft zelfs in Kopenhagen gestudeerd. Jagen is nog wel steeds haar grote hobby. We lopen eerst naar twee houten kerkjes. Bij de ingang is een poort gemaakt van de kaken van een ‘bowhead’ walvis. Er is hier ook een klein museum met filmpjes uit de ‘goede oude’ tijd waarin de inlanders nog met speren op walvissen jaagden. Hierna lopen we naar een plek net buiten het dorp waar de sledehonden ‘overzomeren’. Sledehonden zijn hier geen huisdieren, maar werkdieren. Ze zijn ook meer verwant met de wolf dan een hond. Ze huilen ook in plaats van blaffen. Even aaien is er dan ook niet bij. We zien honderden sledehonden ongeduldig wachten op de winter, wanneer ze zich het lekkerst voelen.

Zeehondblubber, walvishuid en rendiersoep

.
Stukje walrushuid, mevrouw ?.

Terug in het dorp proeven we wat lokale lekkernijen. Twee leuke vrouwen in klederdracht hebben van alles uitgestald. Wat dacht je van gedroogd walvisvlees, zeehond blubber (rauw), gedroogde kipling, walrushuid of vette rendiersoep? We nemen van alles een hapje en alleen de blubber is echt onsmakelijk. Er is tijd over en we lopen samen nog wat door het dorp. We klimmen een heuveltje op en hebben in het zonnetje een prachtig uitzicht over het kleurrijke dorp.
De grote boot moet brandstof bunkeren voor de komende reis en is daar een groot deel van de dag mee bezig. Bij het happy hour ontdekken we dat we niet de enige Nederlanders aan boord zijn. Ger en Sonja uit Spijkenisse (Geervliet) zijn er ook. Gezellige mensen, waar we veel mee op zullen trekken.

Alleskunner met de kano

.
Alleskunner met de kano..

Aan het eind van de middag heeft de crew een inlander geregeld die ons laat zien hoe behendig de mensen hier zijn met een kano. Ingepakt in een zeehondenpak laat hij zien hoe hij zich uit allerlei moeilijke situatie kan redden indien de kano omslaat. Als sluitstuk rolt hij een stuk of acht keer met de kano rond. Erg knap en zal ondanks zijn dikke pak ook wel ijskoud zijn. Erg leuk om te zien.

.
De crew (KLIK HIER voor grotere foto)

De crew wordt voorgesteld

Hierna wordt in het ‘theater’ de crew voorgesteld. De expeditieleider is wat excentriek en heet Solan. De vitale grijsaard Tom is historicus en grootste grappenmaker van het stel. Veel jonge mensen die dit werk er een paar weken per jaar voor de lol bij doen. Lekker jobje! Het voorstellen wordt afgesloten met een hapje en een bubbeltje.’s Avonds eten we gezellig met de iets oudere Sonja en Ger. Leuke mensen. Vooral Ger is erg actief. Hij is de zanger van een amateur rockband en is na zijn pensionering voor de lol nog een eigen bedrijfje begonnen. Na deze reis heeft hij een groot optreden gepland waarbij ze Deep Purple muziek spelen begeleid door het bekende grote orkest Guido’s orchestra (bekend als begeleiding van Marco Borsato in Rosso). Het is buiten nog licht als we om 23:30 de kooi induiken.

 

Donderdag 6 augustus – Disco Island (Qeqertarsuaq)
Dagprogramma

Qeqertarsuaq: Groenlandse liederen en warme gastvrijheid

.
Op bezoek bij een lokale familie

We zijn vannacht weer een stukje verder noordwaarts gevaren. De bekende Disco baai bewaren we voor de terugweg en zetten voet aan wal op Disco eiland. We bezoeken eerst het dorpje Qeqertarsuaq. Dit 2000 inwoners tellende dorpje is door Nederlandse walvisvaarders gesticht en oorspronkelijk 'Godshaven' genoemd. In de houten kerk zou een koor voor ons zingen. Als alle gele jassen plaats genomen hebben in de kerkbanken wordt een grappig blozende man aan ons voorgesteld, die een aantal traditionele liederen voor ons zingt. Het klinkt voor geen meter, maar de man is zoooo vertederend dat we het toch een gedenkwaardig optreden vinden.

.
Resultaat van het drogen van vis

Na dit optreden worden we in groepjes verdeeld. Elke groep is te gast bij een Groenlandse familie. De organisatie gaat helemaal mis zodat er bij de ene familie 15 mensen zitten en bij een anderen slechts enkelen. Ze hadden er geen rekening mee gehouden dat de boot maar half gevuld is.
Wij zijn met Mico van de bemanning en een andere man te gast bij een traditioneel geklede vrouw. Ze heeft twee kamers ingericht voor de verwachte gasten en er staan twee enorme vruchtentaarten klaar. We vinden het erg vervelend dat we de enigen zijn. Ze heeft zo haar best gedaan. Het is een gezellig huisje. Ze spreekt helaas geen Engels maar de dochter helpt een beetje als tolk.

.
Lekker uitzichtje !!

Wandeling over Disco Island

Na 40 minuten bedanken we haar hartelijk en moeten achter de wandelgroep aan die al is vertrokken. Vlak buiten het dorp hebben we ze ingehaald. De wandeling gaat over de rotsen richting zee. De rotsen hebben vreemde witte plekken. Hier hebben de Groenlanders vis gedroogd en de vette sappen hebben de mossen gedood waardoor de kale rots te zien is. Een heel apart patroon achter latend.

.
Kuanit kliffen (Disco eiland)

Het is prachtig weer, een beetje warm zelfs. Er drijven grote ijsbergen voor de kust. Een mooi plaatje, fel blauwe huisjes, rotsachtig gebied op de voorgrond en een enorme ijsberg op de achtergrond.

De Kuanit cliffs: Basaltrotsen als orgelpijpen

.
Kuanit kliffen (Disco eiland)

Om 15:00 worden we opgehaald door de zodiacs. We gaan nog niet terug naar de boot, maar varen naar de ruige kust aan de Atlantisch oceaan. Steile rotsen en hele aparte basaltrotsen die als patatjes (of orgelpijpen) tegen elkaar liggen. We zitten met Tom in de zodiac en die weet veel te vertellen over dit natuurfenomeen. We komen ook een grot tegen waarin het altijd regent (grondwater) en het zonnetje voor een prachtige regenboog zorgt. Vlak voor we terug gaan wordt er een walvis gespot. Een aantal zodiacs gaan er meteen achteraan, maar wij ‘onze’ Rebecca is niet zo avontuurlijk en vaart al snel terug naar de boot. Heel gek, want zij is juist degene die de avontuurlijke kano uitstapjes tijdens deze reis begeleid. Half vijf zijn we weer terug aan boord. We kijken wat rond op de boot, nemen een biertje in de lounge en dineren weer heel gezellig met Sonja en Ger.

 

Vrijdag 7 augustus – Upernavik
Dagprogramma

Verder noordwaats naar Upernavik

We merken aan de temperatuur dat we weer wat noordelijker zitten. Het kwik is gedaald tot 5°C. De ochtend wordt gevuld met een lezing van Jimmy over walvissen. Hij weet er alles van en heeft op Vancouver Island een organisatie die boottochten naar de orka’s en walvissen verzorgt. Na de lunch bereiken we de bestemming Upernavik. Het regenachtige weer van vanmorgen heeft plaats gemaakt voor een heerlijk zonnetje.

Upernavik is een rommelig dorp en ook hier uiteraard weer de kleurrijke huisjes. In de haven liggen gestrande ijsbergjes. We lopen naar een soort sporthal, waar een koortje van  9 mensen in een kille ruimte voor ons optreedt. Het gaat zo inspiratieloos dat we nauwelijks ons lachen in kunnen houden. Hierna verkennen we te voet het relatief grote dorp. In het dorp zelf is  weinig te beleven. Wat wel bijzonder is, is dat de berg achter het dorp vlak is gemaakt en dienst doet als vliegveld. Net buiten het dorp is een klein openlucht museum. Een oud vervallen kerkje, een hutje van turf en een verroeste brandweerwagen zijn de enige bezienswaardigheden als je het zo mag noemen. Naast het museum is het kerkhof. Elk graf is bedekt met dezelfde kunstbloemen. Zo kitsch als wat, maar wel heel apart.

.
Het kerkhof van Upernavik. Kleurrijk van de plastic bloemen.
.
We worden echt verwend aan boord !

Terug bij het schip worden we opgewacht met warme chocolademelk. De briefing laten we voor wat het is. Weer heel lekker en gezellig gegeten. Als afsluiting van de dag naar de humoristische lezing van Mico geweest, waarna we het vandaag na een Blue lagoon en Cuba libre voor gezien houden.

 

Zaterdag 8 augustus – Melville bay en Cape York
Dagprogramma

De ijsbergen van Melville bay

Tot ver in de middag verplaatsen we ons langs de kust richting het noorden. Waar het land afbuigt naar het westen ligt Melville bay en hier heeft een opeenhoping van enorme ijsbergen plaats gevonden. Om 14:00 stappen we in de zodiac en varen we door deze onaardse omgeving. Een super ervaring van maar liefst 2,5 uur! Met de verrekijker spotten we zowaar de eerste zeehond. Terug aan boord blijven we tot het diner buiten genieten van de prachtige omgeving vol enorme ijsbergen.

.
Cape Melville
.
Ons schip de Explorer II.
.
Cape Melville

Cape York

Het is hier 24 uur per dag licht en aangezien het prachtig weer is wordt besloten om vanavond nog Cape York te bezoeken. Deze kaap is de toegang tot de steeds smaller wordende zee tussen Groenland en Canada richting Noordpool. We worden door de zodiac op het strandje gedropt en ‘veroveren’ een groot rotsblok. Hier genieten we tot 23 uur van het warme avondzonnetje en de mooie omgeving.

.
Gekantelde ijsberg.
.
Cape York
.
Cape York

Ook als we terug zijn op de boot, die meteen verder vaart, blijven we vol verbazing kijken naar al die grillige ijsschotsen die voorbij drijven. We gaan pas ver na middernacht slapen.

 

Zondag 9 augustus – Etah (Noordelijkste punt rondreis)
Dagprogramma

Mislukte poging het pakijs van de noordpool te bereiken

We hebben vannacht de kaap bij Cape York gerond en varen richting pakijs. De kusten van Groenland en Baffin Island kruipen langzaam naar elkaar toe. De ijskaart wordt continue vernieuwd (satelliet beelden) en de ijssituatie verandert constant. Het ene moment nog open zee en een paar uur later volledig dicht. Alles afhankelijk van de wind. Een vriend van ons, Peter Croonen, had deze periode een Groenlandreis geboekt vanuit Baffin Island (Canada) en deze reis is vanwege het dichte ijs gecanceld. Op de laatste ijskaarten was hier ook nog volop pakijs, maar de wind is gedraaid en al het pakijs is verdwenen als wij in het gebied arriveren. Om 11 uur staan we hoopvol in de koude striemende wind op het dek. De engte wordt steeds nauwer en de eerste flarden  van het ijsveld drijven voorbij. De uren verstrijken en we komen noordelijker dan de boot ooit is geweest.

.
Onze kapitein kijkt tot hoe ver hij kan gaan.
.
Afgedreven ijs van de noordpool. We zijn dichtbij !.

We zullen het pakijs niet bereiken. Achteraf horen we dat de immense ijsvelden slechts 5 mijl verderop begonnen. We hebben de pech dat de staf vergeet dat het pakijs van de noordpool een hoofddoel van deze reis is en kiest voor een andere optie die voor hun zelf veel interessanter is. We zijn namelijk aangekomen bij de fjord van Etah. Het is nog nooit voorgekomen dat deze fjord ijsvrij is en de historische nederzetting van Etah toegankelijk is. De bemanning grijpt deze kans en besluit het dorp te bezoeken en het pakijs links te laten liggen. Etah dus. Ik baal daar stevig van, maar de rest van de kudde maakt het niets uit.

Historische nederzetting Etah

.
We zien twee groepen muskusossen tegen de bergwand.

Met de zodiac varen we de fjord in.  Veel dieren hebben de afgelegen fjord als schuilplaats gevonden. Een rots vol kleine alken en hoog tegen de wand een aantal witte sneeuwhazen. We komen ook twee groepen muskusossen tegen. De vogelaars onder ons hebben de dag van hun leven. Een uiterst zeldzame giervalk heeft op een rots zijn nest gebouwd. Een groot jong kijkt ons nieuwgierig aan.

.
De zeldzame giervalk nestelt in de afgelegen fjord.

Aan het eind van de fjord gaan we aan land. Hier zijn wat stenen op elkaar gestapeld en dat moet door jagers uit het verre verleden zijn gebeurd. Ook moderne jagers hebben de plek gebruikt. Een houten huisje (met blote vrouwenplaatjes aan de muur) en de vele dierlijke resten verraden recente bewoning. De crew houdt op strategische plekken met geweer in de aanslag de wacht, maar ijsberen hebben zich hier waarschijnlijk al vele jaren niet laten zien.
We lopen een stukje richting de gletsjer door de soppige toendra, waarna we rond 19:00 weer terug gaan naar de boot. Meteen eten met Sonja en Ger. We hadden ons misschien wat te veel op deze dag gefocust, maar het missen van het noordpoolijs bezorgt ons toch een grote kater.

 

Maandag 10 augustus – Qaanaaq en Siorapaluk
Dagprogramma

Qaanaaq

.
Traditionele kleding

We zijn weer op de terugreis. De eerste stop is Qaanaaq. Op het oog (en volgens de boeken) een oninteressant dorp. Enige bestaansrecht is de Amerikaanse vliegbasis. Het is prachtig weer en we besluiten aan boord te blijven. Lekker in het zonnetje op het achterdek terwijl enorme ijsbergen langs drijven.

Siorapaluk

’s Middags varen we baai verder in richting het dorpje Siorapaluk. Tijdens de zonovergoten lunch op het achterdek passeren we op enkele meters enorme ijsbergen. Indrukwekkend mooi! In de kleine nederzetting Siorapaluk gaan we aan land. We zijn een bezienswaardigheid. Het hele dorp loopt uit. We lopen over het strand langs het dorp. Op smerige hoge vlonders wordt de vangst van de jacht geslacht. Alles is vet en vies van het druipende vet. Vellen hangen te drogen voor verdere verwerking. We zien hier ook de enige walrussen van de reis, althans alleen de afgesneden koppen. Sledes liggen opgestapeld en sledehonden wachten aan een lijntje geduldig op de komende winter. Op de berg achter het dorp zien we sneeuwhazen rennen. Rennen zeker te hard om afgeschoten te worden.
’s Avonds gezellig met Ger en Sonja geborreld en gegeten. Hierna een mooie film over het leven van een Eskimo gezien ("Vision man").

.
Typische vlonders waar de vangst wordt verwerkt.
.
Met deze gammele bootjes jagen ze op walvissen !!

 

Dinsdag 11 augustus – Vaardag naar het zuiden
Dagprogramma

Vandaag de hele dag op zee. We varen ver uit de kust en zien dus niet erg veel. ’s Middags een lezing van Acacia over haar verblijf van één winterseizoen bij de Eskimo’s in Canada. Leuk verhaal. Ze was traditioneel gekleed. Verrassend was vooral de verwestering van de afgelegen gemeenschap. Ze weten beter de weg met Facebook en andere sociale media dan wij. Ze is op stap geweest met mannen die nog ouderwets op jacht gingen. Ze spraken niet dezelfde taal, maar de band die ze met deze mensen kreeg was geweldig.
We modderen een beetje aan vandaag. Na het avondeten nog even een film uit 1922 over Eskimo’s bekeken. We zijn hier een eeuw te laat!

.
De eetzaal.
.
Gezellig eten met Ger en Sonja.
.
De 'bibliotheek' aan boord.

 

Woensdag 12 augustus – Vaardag en Kangerdiuqsuac fjord
Dagprogramma

Om 8:30 ontbijten we met Ger en Sonja. Vanmorgen geeft Bob de lezing 'blubber en bloed' over het jagen op zeehonden en walvissen. We moeten vandaag weer een heel stuk naar het zuiden. Deze tweede vaardag besteden we om wat pondjes af te vallen. Na 5 minuten op de lopende band 30 calorieën verloren. Ik ga ze meteen bijtanken in de bar, maar Ien heeft meer karakter en blijft een half uurtje 'lopen zonder vooruit te gaan'. Verder lopen we een beetje over het dek. Weinig te zien helaas.

.
BBQ op dek 5

Kangerdiuqsuac fjord

Tegen de avond zijn we weer in het gebied waar 99% van de toeristen binnen blijft en varen we de Kangerdiuqsuac fjord binnen. Het is 'supermooi' en ruig. Poedersneeuw op de rotsen en hoe verder we de fjord in varen, hoe meer ijsbergen. Het is steenkoud, maar vanuit onze kamer met vooraanzicht kunnen we het perfect zien. De mensen worden opgewarmd met een warme bak chocolademelk.

Om 17 uur hebben we een barbeque op dek 5. Warm aankleden en dekens mee! We zijn inmiddels de hele fjord ingevaren en liggen voor een enorme in de fjord uitkomende gletsjer. De fjord is smal en wordt omgeven door ruim 1300 meter hoge bergen! De BBQ is geweldig. Goed vlees, glühwein en crèpe Suzette (2 pannenkoekjes met sinaasappelsaus en Grand Marnier) als toetje. Bolletje ijs er naast. Helemaal af.

Met de zodiac op pad

.
Gletsjer van Kangerdiuqsuac fjord

We warmen even op in de hut en stappen om 20:00 in de zodiac. We varen langs enorme en grillige ijsbergen die van de gletsjer zijn afgebroken. Prachtig! De wand van de gletsjer die in de fjord uitkomt is tientallen meters hoog en grillig gevormd. We kunnen niet te dichtbij komen, want als er een stuk afbreekt kan dat zo'n grote golf veroorzaken dat de zodiacs omslaan.

.
IJsbergen kunnen de gekste vormen hebben.
.
Van de Kangerdiuqsuac gletsjer afgekalfd ijs.

 

Donderdag 13 augustus – Ummannaq en Store gletsjer
Dagprogramma
.

Ummannaq

.
Een gevangen Minke whale wordt verdeeld.

We liggen voor anker bij het dorpje Ummannaq. Een dorp zonder enige begroeiing aan de voet van een opvallend torenvormige berg. Na het ontbijt gaan we van boord. Melik is onze lokale gids. Lang, sluik zwart haar en een beetje viezig. We komen in de haven meteen bij een kleine loods waar een minke whale wordt verdeeld. In plastic tassen krijgen de mensen een stuk vlees en een dik stuk stek van de huid mee. Er moet tot mijn verrassing wel voor worden betaald. In Groenland mogen per jaar 7 Minke whales worden gevangen 'voor lokaal gebruik'. Naleving is lastig en de Denen zijn berucht slechte controleurs, zodat zo'n beetje elke walvis die in beeld is wordt geschoten.

.

Voor de kerk is een klein museum. Het is een huisje dat traditioneel is ingericht. Klein, van hout en met een turflaag ter isolatie. Een hele familie sliep hier vroeger in. Zo dicht op elkaar dat je vanzelf wel warm wordt.

Huizen zijn gebouwd tegen de rotsen. Er is een netwerk van trappen, ladders en kronkelige wegen om alles te kunnen bereiken. Opvallend is ook het bovengrondse buizenstelsel. De grond is te hard en vooral te koud om ze in te graven. We klimmen 60 treden via de karakteristieke trappen naar de huizen boven op de heuvel. In een groen geverfd huis zijn we met 20 reisgenoten te gast. De mensen zijn traditioneel gekleed en hebben koffie, cake en een soort oliebollen voor ons klaar staan. Het ziet er binnen keurig uit. Vanaf deze hoge plek heb je een prachtig uitzicht over de baai vol ijsschotsen.. We blijven 20 minuten, waarna we plaats maken voor de volgende groep.

Wandeling naar huis van de kerstman

Met een door Phil geleid groepje maken we een wandeling in het achterland. Als je het dorp uit bent is het meteen een woestenij. De blauwe lucht, het zonnetje en de windstilte maken het helamaal af! Hoe hoger we komen, hoe mooier het uitzicht. Het ziet er kaar uit, maar de lage struiken zitten als je goed kijkt vol met blauwe bessen. Lekker! Na anderhalf uur komen we bij het zoveelste huisje van de kestman. Een klein houten hutje vol kerst prullaria. Kerstboompje, tafel, stoel, bed en kookpotjes bij de kachel doen je geloven dat hier echt iemand woont. Vanaf deze plek komen de zodiacs ons ophalen en varen we rechtstreeks naar de Explorer II.

.
Huisje van de kerstman
.
Heerlijke wandeling nabij Ummannaq
.
Huisje van de kerstman

De Store gletsjer

.
Ummannaq

Het is inmiddels prachtig weer geworden. We lunchen in het zonnetje op dek 5 terwijl enorme ijsbergen de boot op enkele tientallen meters ons passeren. Ummannaq met zijn aparte berg is ook een prijsfotootje waard. We varen langzaam richting de gigantische Store gletsjer. De boot vaart langzaam vanwege de vele ijsschotsen.

.
Heerlijk in het zonnetje tussen de ijsschotsen.

Op een paar kilometer van de gletsjer stappen we in de zodiacs en varen we tussen het ijs door richting gletsjer. Plotseling wordt er een walvis gespot. We volgen de bultrug een tijdje en zien hem een paar keer een 'deep dive' maken, waarbij de staartvin boven water komt. Hierna vervolgen we onze weg richting gletsjer.

We blijven op een paar kilometer afstand. Allison durfde niet verder helaas. Andere zodiacs met meer ervaren bestuurders varen nog een heel stuk door. Ze weten precies hoe te handelen als er een brok ijs af breekt en hoe je een eventuele vloedgolf voor moet blijven. We stoppen even bij wat vissers. Ze hebben wat garnalen en kleine visjes gevangen die op het ijs liggen 'uitgestald'. We zijn als eersten terug aan boord. Snel even omkleden, de briefing voor morgen en aan tafel. Bob (de historicus) en Jamy zitten bij ons aan tafel. Bob zit op zijn praatstoel en een waterval aan informatie over de geschiedenis en biologie van Groenland wordt over ons uitgestort.

.
In de verte de Store gletsjer
.
Bultrug tussen de ijsschotsen
.
Kilometers vanaf de gletsjer vaar je al door dicht ijs.

Memorabele quiz

.

's Avonds is een quiz over de Arctische gebieden in de lobby. Bob is spelleider. Bob heeft hem goed geraakt en is behoorlijk aangeschoten. We liggen dubbel van het lachen. Helemaal als hij de vraag 'waarin zakt een ijsklontje het diepst weg. In zout water, zoet water of in wodka ?' uitlegt en in één teug het glas met de wodka leeg drinkt. We hebben veel goed, maar dat is meer omdat Bob steeds langs loopt met de goede antwoorden. Nog een leuke vraag. Wat is de meest westelijke, meest noordelijke, meest oostelijke en meest zuidelijk staat van Amerika. Het antwoord is drie keer Alaska en één keer Hawaii (meest zuidelijk). Alaska ligt gedeeltelijk op de daggrens!

Deze prachtige dag wordt afgesloten met een geweldig mooie zonsondergang. We hebben de 24 uur licht-zone dus weer verlaten. Prachtige lucht met op de voorgrond een ijsberg. Als dat geen vergroting waard is, weet ik het niet meer.

 

Vrijdag 14 augustus - Eqip Sermia gletsjer
Dagprogramma

Ien en Jos 27 jaar samen !!

We zijn vandaag precies 27 jaar samen. Dat vieren we traditiegetrouw met een leuke kaart. We hebben een luie ochtend en genieten van de zon en het weer fraaie uitzicht. De ijsbergen zijn terug van weg geweest !!

.

Flinke wandeling naar de Eqip Sermia gletjer

Er staat vanmiddag een mooie wandeling naar de Eqip Sermia gletsjer op het programma. De gletsjer ligt in het uiterste noordoosten van de Disco baai. Hij is 5 kilometer breed en bijzonder actief. De plek waar ze vroeger aan land gingen is een paar jaar geleden door een vloedgolf, veroorzaakt door een groot brok van de gletsjer, overspoeld waarbij twee mensen zijn omgekomen. We gaan dus een stuk verder terug aan land. Het ontschepen wordt enigszins vertraagd door deining die door een afgebroken brok ijs wordt veroorzaakt. We hebben laarzen aan voor het eerste deel door het drassige landschap. Vlak voor we naar boven klimmen kunnen we ze vervangen door onze bergschoenen. We zijn in drie groepen verdeeld. De hardlopers proberen de gletsjer te bereiken, terwijl de andere twee in hun eigen tempo naar een mooi uitzichtpunt gaan.
Het is flink aanpoten en we kunnen de middelste groep net bijhouden. Na twee en een half uur hebben we een mooi punt bereikt met uitzicht over de gletsjer en de zee. De groep loopt nog een stuk door, maar wij zoeken een mooi plekje uit om in het zonnetje te genieten van het uitzicht. We zitten een dik half uur met de camera's in de aanslag om het afkalven van deze zeer actieve gletsjer vast te leggen, maar erg gebeurd helaas niets.
Het is laat en we moeten in rap tempo terug. Het is een heel eind en even rusten is er niet bij. We zijn blij als we eindelijk in de zodiacs ploffen.
De wind heeft het ijs terug in de richting van de gletsjer geblazen. De zodiacs moeten zich door het dichte pakijs een weg banen. Spectaculair !!

.
Tijdens onze wandeling is er toch nog wat afgekalfd.
.
Door het ijs om de boot te bereiken !

We kleden ons een beetje netjes voor het avondeten en hebben het weer erg gezellig met Ger en Sonja. Na het diner is er 'jazz night' en happy hour. Jazz is wel mooi, maar wat ze hier onder Jazz verstaan weet ik niet, maar het was vreselijk. Na een paar drankjes om 23:15 naar de hut.

 

Zaterdag 15 augustus - Ilulissat
Dagprogramma

Dik pakijs in de Disco baai

.

We zijn al ver voor het ontbijt op het dek. We varen de Disco baai binnen richting de 'ijsberghoofdstad van de wereld' Ilulissat. Het is geweldig. IJs, ijs en nog eens ijs !!Het is net alsof we door het pakijs varen. Net een sprookje. Snel ontbijten en dan weer aan dek om in het zonnetje te genieten van de omgeving. We varen stapvoets en hoe dichter we bij Ilulissat komen, hoe dichter het ijs. De grote ijsschotsen pakken steeds dichter opeen en de kapitein kan op een paar kilometer van Ilulissat niet verder. Het lukt hem voor het eerst in 40 jaar (hij heeft hiervoor op een bevoorradingsboot gevaren) Ilulissat niet te bereiken. Dat is flink balen, maar de blauwe lucht en de ijsvelden om ons heen vergoeden veel.

.

We varen de Disco baai weer langzaam uit en waar er weer wat water te zien is worden de zodiacs te water gelaten en gaan we met deze rubber boten het gebied in. Echt super. Als we terug aan boord zin krijgen we situatie tijdens de briefing uitgelegd. De kapitein gaat vanaf een andere kant nog een poging ondernemen Ilulissat te bereiken!

Tweede poging om Ilulissat te bereiken

Heel langzaam varen we weer richting de stad. Grote ijsbrokken worden langzaam opzij geduwd en stapje voor stapje naderen we de kust. Soms denken we dat het niet gaat lukken, maar dan wordt er toch weer een gaatje gevonden om verder te gaan. We volgen vanaf het dek de vorderingen. We doen er uren over, maar aan het eind van de middag bereiken we zowaar Ilulissat! Bij het aanmeren nog even een probleem. Een ijsberg ligt in de weg. Met veel moeite wordt die opzij geduwd en kunnen we aan land.

.
Uitzicht over de 40 km lange ijsfjord.

Het dorpje Ilulissat en de Kangelua gletsjer

Ilulissat heeft 4000 inwoners en 2800 sledehonden! De naam betekent 'ijsberg' in het Inuit. Het is de derde stad van Groenland, maar tegelijkertijd ook de drukste. Het is het toeristische centrum van Groenland en het is niet moeilijk te raden waarom! Er is vandaag nog maar weinig tijd over om de immense gletsjer te bezoeken. We nemen daarom de taxi naar de boardway die ons naar deze 'ijsmachine' leidt. De Ilullissat Kangerlua gletsjer ligt 40 km verderop, maar hier ligt de hele baai opeengepakt met enorme ijsbergen die wachten op het moment dat ze de grote zee mogen betreden! Het is de meest productieve gletsjer ter wereld met maar liefst '20 ton ijsberg' per dag! De ijsbergen zijn zo groot als een klein dorp en kunnen bij het losbreken naar zee een vloedgolf van 10 meter veroorzaken!

.
Ilullisat aan de Disco baai.

De wandeling naar de gletsjer is ongeveer een half uur. Vanaf een rots hebben we een prachtig uitzicht over het giga grote gebied. Het zonnetje maakt deze dag helemaal memorabel. We zitten hier een half uurtje en lopen dan terug naar het dorp. Even de supermarkt in, de rest van de winkels is al dicht. Vanaf het op een heuvel liggende dorp hebben we een geweldig uitzicht over de Disco baai waar we net doorheen zijn gevaren.

Waanzinnige zonsondergang

We zijn na achten pas weer terug op de boot. Even snel wat wijntjes (happy hour) en om negen uur het verlate diner. We hebben iet veel tijd om te eten. De boot vaart weer en dat is nu helemaal spectaculair. We maken misschien wel de mooiste zonsondergang van ons leven mee. Rose lucht, zwarte stralen en door de voorbij drijvende ijsbergen steeds een wisselend decor. Als de zon achter de horizon is verdwenen veranderen de kleuren weer. Na een uur is het spektakel pas voorbij. Wat een dag !!! Tegen middernacht gaan we moe en voldaan naar bed.

.
.

 

Zondag 16 augustus - Vaardag richting vliegveld
Dagprogramma

Vaardag, diashow en afscheid

Vandaag moeten we het stuk terug varen richting Kangerlussuaq. Een weinig opwindende dag. De ijsbergen hebben we achter ons gelaten. De dag wordt gevuld met lezingen. Over de dieren (die er niet meer zijn) en de vogels (die ook bijna uitgestorven zijn) van Groenland. We lummelen wat aan vandaag en halen af en toe een frisse neus op het dek.
Om 17:00 krijgen we een diashow te zien van de foto's die iedereen in kon leveren. Er zijn ook prijzen, maar dan had je je foto hel als 'prijsfoto' aan moeten melden. Zo kreeg iemand een prijs voor een lelijke foto van een huis met ijsberg op de achtergrond, terwijl een andere veel mooier was maar niet apart was aangemeld. Beetje knullig.
Om 19:00 wordt de reis geëvalueerd met een hapje en een drankje. De kapitein verteld over zijn belevenissen. Tijdens het diner wordt het personeel in het zonnetje gezet. Van de grappige kok en zijn personeel, de kamermeisjes tot het personeel uit de machinekamer. Als sluitstuk werd het toetje binnen gebracht met vuurwerk. De dag sluiten we bijna traditioneel af met een drankje met Sonja en Ger in de bar.

 

Maandag 17 en dinsdag 18 augustus - Ontscheping en via Kopenhagen naar huis.
Dagprogramma

Via Kopenhagen terug naar huis

.
Terug vliegen we over de enorme ijskap van Groenland.

Het zit er op. Om 7 uur de koffers buiten de hut gezet, laarzen ingeleverd en aan dek kijken hoe we de via de lange fjord het dorpje Kangerlussuaq bereiken. Met de zodiac aan land en vervolgens een half uurtje rijden naar het vliegveld waar ons avontuur ook begon. Om 13:20 vertrekken we in het door Quarck gecharterde vliegtuig. We hebben een beter uitzicht dan op de heenweg. We kunnen de enorme ijsvlakte van Groenland soms goed zien. Als we boven IJsland vliegen herken ik aan een fel blauw meertje en lichtbruine thermische velden het gebied waar we pas nog waren (Myvatn). Vanwege het tijdverschil van 4 uur arriveren we om 22 uur in Kopenhagen. Quarck heeft geregeld dat het Hilton nog wat snacks voor ons heeft klaar gezet. Met Sonja en Ger nemen we nog een laatste afzakkertje. Vlak voor we om 2 uur naar bed gaan komen we voor het eerst in gesprek met twee relatief jonge Zwitsers van de boot. Ze zijn Franstalig en spreken slecht Engels. We ontdekken nu pas dat het best aardige lui zijn en dat we verrassend veel gemeen hebben. Jammer dat we dat niet eerder hebben ontdekt.
We vliegen dinsdagmiddag pas naar Amsterdam en nemen vanmorgen nog even de trein naar Kopenhagen. De bagage plaatsen we in een kluis op de luchthaven. Het nemen een ijsje in een park en struinen een beetje door het centrum. Om 14:00 zijn we terug bij de luchthaven en vliegen een uurtje later naar Amsterdam. Met de trein naar huis. Deze mooie reis zit er weer op!