Galapagos
reisverslag
30 juli - 18 augustus 2014
 
Galapagos Foto's
Galapagos - Routeinfo
Stokstaartje

Onze Galapagos reis in vogelvlucht
De Galapagos
De route
De drie routes brengen ons bij nagenoeg alle eilanden (KLIK op foto of hier voor grotere afbeelding).

In 1993 zijn we voor de eerste keer naar de Galapagos geweest. Dit natuurparadijs hebben we toen bezocht met een nauwelijks zeewaardig vissersbootje en deden we in één week een klein rondje Santa Cruz en Santiago. We zijn altijd nieuwgierig geweest om ook de rest van de eilanden te ontdekken.
Dit jaar is het dan zo ver. Met de luxe (en snelle) Yolita II plakken we drie reizen achter elkaar en bezoeken zo in 2 weken bijna alle uithoeken van de Galapagos. Van het groene, toeristische Santa Cruz tot het afgelegen Fernandino.

Over de Galapagos is al heel veel geschreven en op TV te zien geweest. Een uniek paradijs waar zich (geologische gezien) razendsnel eilanden vormen, die zich op de continentale platen oostwaarts begeven, afbrokkelen en uiteindelijk weer in zee verdwijnen. In de korte levensduur verandert het eiland zich eerst van woest, kaal vulkaanlandschap naar dichte begroeiing. Als de erosie (zee, regen) toeslaat en vulkanische bergen onder hun eigen gewicht het eiland omlaag drukken ontstaat er een droog en kaal landschap. Uiteindelijk blijft alleen het 'skelet' van de vulkaan over, dat langzaam in de golven verdwijnt. Op de Galapagos zijn alle stadia van dit proces te zien. Het ontoegankelijke, kale en nog steeds groeiende Fernandina in het westen en het bijna vergane Genovesa in het noordoosten tonen perfect het begin- en eindstadium van dit proces, met het dicht begroeide Santa Cruz als perfect tussenstadium.

De eilandengroep is vooral bekend geworden door de waarnemingen van Charles Darwin in 1835, die de basis vormen voor de nu alleen nog door verstokte geloof naïevelingen  betwiste evolutie theorie. Op elk eiland zijn andere omstandigheden waaraan de dieren en planten zich hebben aangepast. Bekend zijn de 14 verschillende Darwin vinken waarvan de snavel is aangepast aan het beschikbare voedsel.
Ook de schildpadden in de noordelijke eilanden hebben een andere vorm van het pantser om beter bij de daar hoger groeiende cactus vruchten te kunnen. De cactus zelf heeft op eilanden met leguanen en landschildpadden een verdediging gevonden door hoger te groeien of zich te bewapenen met extra lange stekels. Oude cactus ‘bladeren’  (eigenlijk zijn de stekels de bladeren) worden hard en vormen uiteindelijk een keiharde stam. Op eilanden zonder cactus etende dieren heb je lage cactussen met hele zachte stekels.
Evolutie optima forma!

We hebben de volledige rondreis geboekt. Dit houdt in dat we bijna alle eilanden aandoen in drie etappes, waarbij we na elke etappe nieuwe reisgenoten krijgen.

Route 1: Puerto Ayora (Santa Cruz), Seymour Norte, San Cristobal, Espanola, Santa Fé en Plazas. (rode route)

Yolita II
Onze boot voor de komende 2 weken: De Yolita II.

Wij starten de rondreis na een vlucht naar het kale Baltra in Santa Cruz. Hier gaan we vanuit het erg leuke Puerto Ayora eerst een paar dagen zelf op pad. Vooral de visafslag in het dorp, waar pelikanen, zeeleeuwen en fregatvogels smeken om wat restjes is uniek. De bootreis vertrekt vanuit Baltra. Hier ontmoeten we de eerste groep. Het eerste deel voert ons naar Seymour Norte, bekend om zijn blauwpoot Jan van genten en fregatvogels met rode keelzak, naar San Cristobal. De rondreis bestaat uit veel landexcursies en bijna even veel snorkeltours. San Cristobal is één van de beste plekken om te snorkelen en met wat mazzel zie je hier hamerhaaien. Espanola is de plek om albatrossen te zien, naast de ontelbare gemaskerde Jan van Genten. In Santa Fe komen we de eerste land leguanen tegen, die weer verschillen van die van het verderop gelegen Plazas. De tour eindigt in Puerto Ayora, waar de de helft van de groep plaatst maakt voor nieuwe gasten.

Deel 2: Floreana, Santa Cruz (Hooglanden, Dragon Hill, Tortuga Bay en Bachas), Chinese hat. (groene route)

Reuzenschildpadden
De "Galapagos" (reuzen schildpad)

In de hooglanden van Santa Cruz bezoeken we de bekendste eilandbewoners, de reuzenschildpadden. Bij Floreana zwemmen we voor het eerst tussen de zeeschildpadden en de speelse zeeleeuwen. Verder is hier de bekende postbox uit de 'Piratentijd' waar we uiteraard ook een kaartje achterlaten. De landingen aan de westkant van Santa Cruz zijn minder interessant. Gelukkig maken we een niet gepland uitstapje naar het mooie Chinese Hat, waar we tijdens het snorkelen prachtige vissen zien en we heel dichtbij de 2 meter grote, maar ongevaarlijk 'white tip reefshark'.

Deel 3: Genovesa, Isabela, Fernandina en Bartolomé (blauwe route)

De bemanning van de Yolita II
Onze bemanning en gids Javier.

Met een geheel nieuw reisgezelschap bezoeken we eerst het noordelijke Genovesa, één van de hoogtepunten. Hier nestelen ontelbaren gemaskerde en roodvoet Jan van Genten. Ook de fregatvogels hebben jongen, die grappig van lelijkheid zijn. Hierna varen we rondom het grootste eiland van de Galapagos, Isabela. We gaan op verschillende plekken aan land en bezoeken de mooiste snorkel locaties. Zwemmen met zeeleeuwen, schildpadden en soms een zeeleguaan is een ervaring om nooit te vergeten. In het uiterste westen zien we bij het woeste, 'net' uit de zee opgerezen Fernandina de eerste pioniers: Zeeleguanen. Duizenden liggen parallel in het zonnetje energie te verzamelen voor een duik in zee.
Ten slotte varen we via het prachtige Bartolome (achtergrond van deze pagina) terug naar Bartra, waar de reis eindigt.

 

Woensdag 30 juli - vrijdag 1 augustus - Via Amsterdam en Guayaquil naar de Galapagos (Baltra, Santa Cruz)

Al vast naar Amsterdam

Woensdag 30 juli. We gaan al vast naar Amsterdam en overnachten op korte afstand van Schiphol bij van der Valk. Dit doen we al jaren en het bevalt ons prima om op deze manier relaxed aan de vakantie te beginnen. Relaxed was het dit keer zeker niet. Als we met de trein aankomen bij Schiphol lopen we door emoties bevangen langs de bloemenzee voor de slachtoffers van de pas neergeschoten MH17. Heel indrukwekkend al die steunbetuigingen. Als Ien onze bloemen neer wil leggen en ik hier een foto van wil nemen merken we dat we de onderwater camera (en tevens Ien d'r camera) thuis hebben laten liggen. Thuis ophalen kost uren en op Schiphol is dit model niet te koop. Dan maar met de trein naar de Media Markt vlak bij station Amstel. 45 minuten later ben ik terug op Schiphol met een nieuwe. Het is al laat als we de hotelbus naar het van der Valk hotel nemen. Daar is alle ellende snel vergeten. Helaas is ondanks het mooie weer het terras niet open, maar binnen smaakt de biefstuk net zo lekker.

Aankomst op Baltra

De vlucht naar Guayaquil

We vertrekken op tijd (10:00) voor de bijna 14 uur durende KLM vlucht (met stop in Quito) naar Guayaquil in Ecuador. Met een tijdverschil van 7 uur komen we vlak voor donker om 17 uur aan in Guayaquil. Soepeltjes door de douane en de bagage is dit keer ook aangekomen. Ik heb in Guayaquil hotel Garzota Inn gereserveerd dat je vanaf het vliegveld al ziet liggen. Je kunt er heen via een loopbrug, maar dat wordt door het cabinepersoneel van de KLM afgeraden. Met de taxi ($5) overbruggen we de paar honderd meter. Het hotel ligt inderdaad in een wat afgelegen straat. We hebben een simpele, maar schone kamer. Na een klein hapje in het ongezellige restaurant duiken we onder de wol.

De vlucht naar de Galapagos (Baltra)

Vroeg op en in het donker met de taxi ($3) naar het vliegveld voor de vlucht naar de Galapagos. Het hotelpersoneel heeft heel aardig wat sandwiches mee gegeven, maar die zijn zo vet we onze eigen voorraad maar aanspreken.

We zijn vroeg op de luchthaven. Op internet heb ik gelezen dat er onlangs een nieuwe Galapagos toegangspas ($10 pp) is ingevoerd die je vlak voor het inchecken moet regelen op de luchthaven. Gevolg was dat mensen bijna de vlucht misten door de lange rij voor dit onzinvisum. Om het proces te versnellen kun sinds kort al je gegevens al via internet ingeven, maar als verder niemand het doet sta je nog in de rij.

We zijn vroeg en meteen aan de beurt. Nadat de taks is betaald, wordt de grote bagage gecontroleerd op ongewenste producten (fruit e.d.)  en verzegeld. Hierna mag je pas inchecken. Verder loopt alles soepeltjes en vliegen we exact op tijd richting de Galapagos, waar we bijna twee uur later aankomen.

De leuke B&B Galapagos suites.

Puerto Ayora (Santa Cruz)

Om 10:30 landen we op Baltra. Het grootste vliegveld van de Galapagos ligt op dit kale en bijna dode eiland. Hier hebben de Amerikanen een vliegbasis gehad om tijdens de bouw het Panama kanaal te beschermen. Alle hier toen levende dieren zijn in de magen van de gringo’s verdwenen. Vanuit het vliegveld zagen we al de eerste eilanden liggen en we menen Genovesa te herkennen.
De lucht is helder en er staat een stevig, warm windje. De bagage hebben we snel en ook de formaliteiten zijn verrassend snel geregeld. We zouden door iemand van het hotel opgehaald worden, maar die blijkt aan de andere kant van het water op ons te wachten. Met de bus en boot dus naar Santa Cruz, waarna we in 45 minuten via het groene hoogland naar de hoofdstad Puerto Ayora rijden.

We hebben in Puerto Ayora twee nachten geboekt bij Galapagos Suites, een simpel maar hoog aangeschreven Bed and Breakfast.

De visafslag

Brutale zeeleeuwen en pelikanen.

Vlak bij on hotelletje is een kleine vissershaven. Het is rustig als we aankomen. In het water spelen twee zeeleeuwen met een enorme vissenkop, aan de kant liggen zeeleguanen te zonnen en in de mangroves nestelen pelikanen.  Dat verandert als er een vissersboot vol verse vis binnen komt. Op de kade wordt de vis schoon gemaakt en verhandeld. Een paar vrouwen leggen de vis zelfs meteen in de pan.

"Is hier iets te eten ???"

De vis heeft een enorme aantrekkingskracht op de pelikanen, meeuwen en reigers. Boven ons hoofd cirkelen enorme fregatvogels op zoek naar wat restjes. Een zeeleeuw heeft zich tussen de vissers geplaatst en bedelt als een jong hondje om een hapje. In het water zien we zelfs enorme roggen (‘eagle rays’) speuren naar een makkelijk hapje. Het is een enorm spektakel. Een onverwacht hoogtepunt van de reis. We blijven lang genieten van het schouwspel, dat zich later vanmiddag herhaalt als er wederom een vissersboot binnen loopt.

Het enthousiaste verhaal van Ien: De straat uit bij ons B&B kom je uit op de boulevard. Haventje, bootjes, vissers, fregatvogels. Zeeleeuwen spelen met enorme vissenkoppen. Ze slaan er mee op het water en gooien ze in de lucht. Heel leuk! Ook veel pelikanen. Zelfs zeeleguanen op de stoep. We hebben alles gezien en kunnen naar huis ! haha. Echt zo leuk allemaal. Pelikanen worstelen met de veel te grote vissenkoppen en stikken er bijna in. Op de visafslag zelf bedelen tientallen peilikanen om de restjes vis. Bij de visser die een grote tonijn aan het schoonmaken is staat een zeeleeuw op zijn achterpoten rechtop te bedelen om wat restjes. Zo leuk!! Z'n neusje steeds boven het 'aanrecht' uit. We komen geen meter vooruit omdat er zoveel te zien is.

Verder lopen we wat door het toeristische deel van de stad. Winkeltje in, winkeltje uit. Pffft. In een hotel aan het water verwennen we ons op een cocktail. Hier zien we vlak naast op een muurtje de eerste blauwvoet Jan van Genten. Wat een leuke plaats is Puerto Ayora!

De vissersboten komen binnen.
Brutale pelikanen
Er is vast wat te halen !!..

En toen was het opeens donker. We zoeken een gezellig tentje op. Happy hour: 2 caipirinha's voor weinig! Gezellig gezeten en gekletst. Bij "Isla Grill" lekker gegeten. In Zuid-Amerika wordt elke dag wel één of andere heilige vereerd en ook vanavond gaan kinderen dansend door de straten met op hun hoofd een poppetje die de betreffende heilige voor moet stellen. Een beetje aandoenlijk was het wel.

 

Zaterdag 2 augustus - Puerto Ayora

Vandaag gaan we wat dingen ondernemen in de buurt van Puerto Ayora. Eerst weer eventjes genieten bij de visafslag. Er zijn nu nog meer pelikanen en fregatvogels dan gisteren! Je kunt foto’s blijven nemen.

Mooi strandje van Tortuga Bay

Tortuga bay

Aan de andere kant van het dorp loopt een pad naar het strand van Tortuga bay. Tot voor kort een zwaar pad door het dorre landschap, maar sinds kort een netjes aangelegd pad. Het is nu nog maar een half uurtje naar het strand. Grote cactussen in een door lava gevormd  landschap flankeren het pad. Kleurige lava lizzards (hagedissen) schieten weg. Kleine vogels laten zich ook van dichtbij bewonderen, waaronder de luidruchtige spotvogel.

Aparte cactussen op de weg naar Tortuga bay.

We komen uit bij een maagdelijk strand, waar we in de branding kleine haaien en roggen zien jagen. Een kwartiertje verderop is een inham met rustig water, ideaal geschikt om te zwemmen. Het strandje wordt hier geflankeerd door mangroves, van waaruit pelikanen naar vis duiken.  We zoeken een plekje onder een grote mangrove. Het is weekend en er zijn relatief veel Ecuadorianen op het strandje. Het is zelfs mogelijk om een kano te huren. In een poeltje zien we kleine fel gekleurde visjes. Lijkt wel een aquarium! Iets verderop heeft een meeuw een murene te pakken. Vakkundig wordt het giftige dier geplet en uiteindelijk naar binnen gewerkt. In de branding zien we ook een jagende haai. Hij lijkt steeds te stranden, maar weet telkens net op tijd het diepere water weer te vinden. Tegen het middaguur lopen we terug.

Het is warm, de schildpadden liggen voor Pampus.

Darwin Research Centrum

In Pto Ayora eten we een hapje en lopen naar de andere kant van het dorp naar het Darwin Research Centre. Hier worden al 40 jaar de befaamde reuzen schildpadden gefokt en voor zover mogelijk weer uitgezet in het wild. Elk eiland heeft, of helaas had, een eigen ondersoort. In het verleden hebben piraten en andere bezoekers geiten op de eilanden achter gelaten. Samen met ontsnapte ratten hebben ze zoveel eieren opgegeten dat de landschildpadden op sommige eilanden bijna of helemaal uitstierven. Al vele jaren probeert de overheid met wisselend succes de ratten en geiten uit te roeien.

Om de populatie landschildpadden te redden worden bedreigede soorten weg gevangen en in het Darwin centrum ondergebracht. De eieren worden hier uitgebroed en als een populatie weer levensvatbaar is worden de schildpadden weer naar hun oorspronkelijke eiland terug gebracht.

Het is feest in Puerto Ayora

In het centrum zelf is weinig (meer) te zien. In een grote ruimte liggen wat grote jongens als dood languit uit te puffen. De plek waar de eieren worden uitgebroed is niet (meer) toegankelijk, waardoor je ook de kleintjes niet meer te zien krijgt. Laten deze reis bezoeken we een vergelijkbaar centrum op Isabela en dat is een stuk interessanter voor bezoekers. Blijft overeind staan dat ze natuurlijk geweldig werk verrichten.

Puerto Ayora

In het gezellige "Il Gardenia" restaurant vinden we een romantisch eetplekje. De melanzana was heerlijk! Op straat is er muziek en dans. Het is wat buiten het centrum en hierdoor weinig toeristen. Er worden een aantal traditionele dansen opgevoerd. Erg leuk. Ien werd op het laatst ook nog gevraagd om mee te dansen en dat hoef je haar maar één keer te vragen !!

 

Zondag 3 augustus - Seymour Norte

De bootreis begint!

6 uur op, 7 uur ontbijt en alles inpakken voor de komende boottrip. Om 8 uur is de taxi er om ons weer naar de andere kan van het eiland te brengen. Naar de boot! We zijn benieuwd. Na 45 minuten zijn we bij het vliegveld. Daar ontmoeten we de gids. Op het oog aardige vent en hij heet Javier. We moeten helaas een paar uur wachten op de andere gasten. Koffie gedronken en de vele kraampjes bekeken.

Onze boot voor de komende 2 weken: De Yolita II.

Eindelijk kwam de gids ons halen. Samen met 4 Zwitsers (familie, pa, ma en 2 kids van 14 en 17). Aardige lui. Met nog een stel uit Canada met de bus naar de haven. Op de plek waar we vertrekken liggen zeeleeuwen te slapen. Leuk! Met de zodiac worden we aan boord gebracht. We worden nogal koeltjes worden ontvangen. Schoenen moeten uit aan boord. We kletsen maar een beetje met de andere gasten tot de gids er ook is met de rest van de gasten. Het zijn er 8, 2 gezinnen met elk 2 kids tussen de 14 en 16 jaar. Het zijn expats uit India en Amerika die in Wassenaar wonen! Lijken ook erg aardige lui.

Nadat de kamers zijn verdeeld kunnen we onze spullen uitpakken. Ien verwachtte een ‘bruidssuite’ en is enigszins teleurgesteld als de ‘beste kamer aan boord’ een klein, donker/somber ouderwets kamertje blijkt te zijn zonder kastjes. En de boot is vorig jaar gerenoveerd! Uiteraard wel vele malen beter dan 21 jaar geleden toen we niet eens met z’n tweeën tegelijk in de kamer konden staan!

Na een heerlijke lunch varen we uit. Grote fregatvogels vliegen statig met ons mee. We varen langs het zandeiland Mosquera, waar we nog zulke mooie foto's hebben van 'zandbadende' zeeleeuwen. Iets ten noorden van Baltra ligt Seymour North en voor we aan land kunnen gids geeft Javier ons een slaapverwekkende uitleg over de boot en de regels.

North Seymour

Om 14:30 gaan we met de zodiac aan land bij Seymour Nort. De zon brand genadeloos. Het is één van de meest bezochte eilanden en hierdoor in het verleden al eens gesloten geweest voor toeristen. Als eerste zien we fraaie meeuwen met een knalrode oogrand. Ze hebben jongen, die goed gecamoufleerd tegen de rotsen zitten. Iets verderop zien we een groep blauwvoet Jan van Genten. Ze zijn druk bezig met hun baltsrituelen. Helaas een beetje ver, maar we denken (ten onrechte !) dat we dit later nog wel tegen zullen komen. Gelukkig hebben we het de vorige keer prachtig gezien en gefilmd.

Fregatvogel jong. Wat een humoristische kop !!.
Fraaie fregatvogels
Landleguaan..

Noth Seymour is vooral bekend om de indrukwekkende fregatvogel kolonie. Hier maken ze met groot opgeblazen rode keelzak de vrouwtjes het hof. We kunnen het spektakel vanaf enkele meters volgen. Super! De donzen jongen hebben Ien’s hart gestolen. Ze zijn mooi van lelijkheid. Wat een eigenwijze koppies! Zo humoristisch. We volgen een route over het eiland en komen tot onze grote verbazing geen blauwvoet Jan van Gent meer tegen, terwijl je er hier over zou moeten struikelen. We komen wel een mooi bruine landleguaan tegen.

Relaxen aan boord

Onze hut. Wat een zootje !.

Na twee uurtjes gaan we weer aan boord. Even op de kamer en dan boven op het dek in de ligstoel met een wijntje. Wel voorzichtig aan, want voor een flesje rekenen ze $40,- ! Om 19:00 eten we met de hele groep. Drie ronde tafels en de eerste dag heeft iedereen natuurlijk veel te vertellen. Het eten bestaat uit een simpel maar prima buffetje.

Voor we naar bed gaan bespreekt de gids de route van morgen en nogmaals de regels aan boord. De komende weken zullen we naast veel landexcursies ook vaak de zee in gaan om te snorkelen. We hebben wetsuits en flippers gehuurd. Duikbrillen hebben we zelf meegenomen. Ik heb geslepen glazen (-6). De koude en warme golfstroom komen bij de Galapagos bij elkaar. Hierdoor kan de ene duiklokatie behaaglijk warm zijn, terwijl het bij een andere (vooral in het westen) steenkoud kan zijn.

 

Maandag 4 augustus - San Christobal: Leon Dormido en Cerro Brujo/Isla Lobos

San Cristobal

Om 6 uur op. De douche is een ramp. Piezelstraaltje en steenkoud. Het systeem blijkt verstopt te zijn, maar ze zeggen toe dat alles vandaag zal worden gerepareerd.

Kicker Rock
Kicker Rock

We zijn vannacht naar San Cristobal gevaren. Hier zullen we twee plekken bezoeken. Met de zodiac varen we een stukje langs de rotsige kust en lopen een stukje over het strand van Cerro Brujo. Een prachtig wit strand met een schitterende groen-blauwe zee. Er zijn verrassend weinig zeeleeuwen. Dat kan te maken hebben met de vele vliegen die je hier het leven zuur maken.

Tegenover het strandje ligt op een paar kilometer uit de kust de bekende Kicker Rock (Leon Dormido). Bij deze uit zee stekende rotsen gaat het steil omlaag en in de diepte kom je gegarandeerd hamerhaaien en andere aparte vissen tegen.

Snorkelen bij Kicker Rock

Snorkelen bij Kicker Rock
Snorkelen bij Kicker Rock.

We gaan even terug aan boord, trekken onze wetsuits aan en varen naar Kicker Rock. Er staat een flinke deining en het is fijn dat gids Javier Ien een beetje begeleid. De plek populair en er zijn veel duikers in de buurt. Die veroorzaken zoveel bubbels dat we zo goed als geen zicht hebben. De hamerhaaien blijven zo buiten ons bereik.
Grootste ramp is echter dat onze zorgvuldig uitgekozen onderwatercamera (beste getest !!?!?) blub blub zegt en Ien de rest van de vakantie geen fototoestel meer heeft. Dat is stevig balen !! Thuis krijgen we wel een nieuwe, maar ze geven er geen ticket Galapagos bij om die foto’s alsnog te maken.
We zwemmen nog even achter de rots waar het wat ondieper is. Weinig vissen, maar wel veel grote zeesterren die prachtige kleuren moeten hebben. Het is echter net te diep om die kleuren goed te zien.

San Cristobal (Los Lobos)

Tijdens de lunch varen we iets zuidelijk naar het eilandje Los Lobos. Hier maken we een korte wandeling, waarbij we zeeleeuwen en Jan van Genten tegen komen. Hierna weer de wetsuits aan. Het water is koud, maar het onderwater panorama vergoed alles. Veel kleurrijke vissen en er komen vier zeeleeuwen even kijken wat die rare snuiters aan het doen zijn. We drijven samen langzaam met de stroom mee en klimmen na een tijdje weer in de zodiac. Een leuk tripje !

.
San Cristobal - Strand van Los Lobos
.
Blauwvoet Jan van Genten
.
Relaxed genieten van de natuur.

Om 17:00 zijn we weer terug op de Yolita II. Er is weer warm water en Ien kan eindelijk d’r haar wassen. Daarna genoten van de zonsondergang op het bovendek met een lekker wijntje. Na het eten spelen we boerenbridge met Hamash en zijn dochter. Om 21:30 naar bed.

 

Dinsdag 5 augustus - Española

Espanola - Rode zeeleguanen

Rode zeeleguanen
Rode zeeleguanen komen alleen voor op Espanola..

Het is bewolkt als we opstaan en uitkijken op Espanola.  Na het wederom goed verzorgde ontbijt gaan we om 8 uur aan land. Op het strand liggen veel zeeleeuwen. We mogen op eigen gelegenheid het strand verkennen en lopen naar op het strand liggende rotsen. Hier hebben zich rode krabben en zeeleguanen verzameld. Op deze plek hebben de zeeleguanen een rode kleur. We kunnen van dichtbij prachtige foto’s maken van deze prehistorisch ogende dieren.

Snorkelen met zeeleeuwen

Om 10 uur trekken we de wetsuits weer aan en gaan op een rustig plekje in het water. Ien wilde eerst niet, maar heeft absoluut geen spijt  als we in het water omgeven worden door zeeleeuwen. De speelse dieren zwemmen nieuwsgierig om ons heen. Geweldig! Gids Javier dook naar beneden en de zeeleeuwen doken met hem mee. Erg leuk! Een stukje verderop is het wat wilder. Ien zoekt de zodiac op en mist de kleurrijke vissen en nog kleurrijker zeesterren. Om 12 uur zijn we terug voor de lunch.

.
.
.

Albatrossen en "blowhole"

Albatrossen
Galapagos albatrossen.

Om 14 uur gaan we weer aan land. Via een rotspad klimmen we naar boven. Hier bevindt zich de broedplek van de Galapagos albatrossen. Het zijn statige vogels. Vooral de enorme ‘wenkbrauwen’ vallen op. Er zitten tientallen op het nest en sommigen hebben een relatief groot jong.

Blowhole
Spectaculaire blowhole..

Galapagos albatrossen zijn één van de kleinste. We stellen ons voor hoe groot een Wanderer albatros, die we rond Antarctica hebben zien vliegen, van dichtbij wel niet moet zijn.

Op de plek waar de albatrossen na een aanloopje het luchtruim kiezen bevindt zich in de zee een ‘blowhole’. Dit is een gat in de rotsen waar de golven met grote kracht omhoog spuiten. Het lijken de geisers van Yellowstone wel!

Terug aan boord trakteren we de gids als dank voor deze geweldige dag. Na het avondeten zetten we koers naar Santa Fé.

 

Woensdag 6 augustus - Santa Fé en Plaza Sur (Santa Cruz)

De landleguanen van Santa Fé

Het strand van Santa Fé.

Om 7:45 zijn we al op weg naar Santa Fé. Het eiland is vooral bekend om zijn aparte ondersoort landleguanen. De cactussen hebben zich hier aangepast aan deze dieren die voornamelijk van de cactus vrucht leven. De onderste bladeren hebben zich tot een stam gevormd, waardoor de vruchten onbereikbaar zijn geworden. Onder elke cactus lijkt wel een leguaan te liggen, geduldig wachtend tot er een rijpe vrucht naar beneden valt.

Santa Fé
Santa Fé

Ien is ziek. Grieperig en opgezette lippen. Als we terug zijn kruipt ze meteen onder de wol. Ik besluit ook maar het snorkelen te skippen. Krijg daar behoorlijk spijt van als de rest met enthousiaste verhalen terug komt.

Plazas Sur

’s Middags blijft Ien in bed en ga ik met de groep naar Plazs Sur. Het eiland ligt aan de ene kant op zeehoogte, waarna je steil omhoog klimt naar de andere kant, waar je

vanaf een loodrechte wand de zee tientallen meter onder je ziet liggen. Heel apart zijn de zeeleeuwen die helemaal naar boven zijn geklauterd. Vanaf deze hoogte zien we naast de elegante ‘tropic birds’ ook een bultrug (walvis) in de verte uit het water springen.

Plazas
Plazas Sur.
Tropic bird met elegante staart

Plazas Sur is bedekt met lage begroeiing die prachtig in bloei staat met rode bloemen. Er staan hier en daar ‘cactusbomen’, waar landleguanen wachten op afvallend fruit. Ook deze ondersoort is uniek voor dit eiland. Heel apart is dat hier een stuk of 4 leguanen voorkomen die een kruising zijn tussen de land- en zeeleguaan. Ze zijn zo zwart als een zeeleguaan, maar hebben duidelijk meer de vorm van een landleguaan. Zoals alle onnatuurlijke kruisingen zijn ook deze dieren onvruchtbaar.

Aan het eind van de dag varen we naar Puerto Ayora. De meesten gaan even aan land, maar wij liggen om 20:45 al op één oor.

 

Donderdag 7 augustus - Santa Cruz: Hooglanden

Wisseling van de groep

Deel één van de rondreis zit er op. De in Nederlands wonende expats zeggen we vaarwel. Vanmiddag komen er zeven nieuwe reisgenoten. De Zwitsers en Canadezen blijven gelukkig.
Vanmorgen staat het Darwin centrum op het programma. Dat hebben we al gezien en we besluiten op ons gemak door het dorp te struinen. Ien voelt zich nog steeds niet helemaal lekker, maar de cappuccino in ons ‘stamcafé’ “El Gardenia”  doet wonderen. We appen en mailen wat en bezoeken nog een keertje de fantastische visafslag, waar ook vanmorgen weer van alles te zien is.

Enorme Galapagos schildpadden van de Hooglanden van Santa Cruz

Met zeven nieuwe groepsleden gaan we ’s middags naar de ‘Hooglanden’. Het is het hoogste gebied van de Galapagos en lijkt wel een eigen klimaat te hebben. Het regent vaak en dat uit zich in een dicht groen bos. In dit gebied heeft een farm  gunstige condities geschapen voor de enorme landschildpadden van Santa Cruz en daar gaan we naar toe.

.
Javier legt uit wat een schildpad is.
.
De schildpadden zijn echt gigantisch !
.
Lavatunnel..

Als we aan komen zien we de eerste kolossen al in het gras. Sommigen zijn wel 150 jaar oud! Javier vertelt veel over deze dieren, terwijl ze ongestoord het hoge gras naar binnen werken. We lopen een uurtje over het terrein en komen diverse enorme schildpadden tegen. Wat een beesten!

Slapende uil in lavatunnel

Lavatunnel

Iets verderop dalen we af in een lavatunnel. Deze is gevormd bij het ontstaan van het eiland. Het lijkt wel door mensen aangelegd. Zo groot en rechtlijnig is de tunnel. Vlak bij de ingang zien we in een hoekje een goed verscholen uil.

Vrije avond in Puerto Ayora

Na het diner laten we ons aan land afzetten. Bij de apotheek kopen we op advies van Javier wat pillen en een hoestdrankje voor Ien. Bij café the Rock wordt live muziek gespeeld en gedanst. Het zijn dezelfde mensen als vorige week op het pleintje. Erg leuk weer. Na een paar drankjes nemen spoeden we ons naar de haven, waar zoals afgesproken om 21:30 de zodiac ons terug naar de Yolita II brengt.

 

Vrijdag 8 augustus - Floreana

De zuidelijke eilanden: Floreana

Het is helaas weer mis met Ien. Koorts (39  ̊ C) en alles doet zeer. De boot is vannacht naar Floreana gevaren en Ien moet noodgedwongen de mooie wandeling laten schieten. Als enige blijft ze aan boord dat bleek helemaal niet verkeerd. Eerst kwam er een zeeschildpad voorbij zwemmen, maar de koorts is even helemaal vergeten als Ronald (de man van de eetzaal) roept “dolfijnen, dolfijnen !”. Een groep van wel 50 dolfijnen trekt voorbij en sommigen springen hoog in de lucht. Super !!

Eenzame zeeleeuw bij Punta Cormorant.

Punta Cormorant

Jos heeft korte wandeling  gemaakt over het vulkanische Floreana bij ‘Punta Cormorant’. Het strand zit vol met gaten waar zeeschildpadden hebben genesteld. Uitkijken dus! In een meertje is met veel moeite een eenzame flamingo te ontdekken. Verder was deze landing vergeleken met andere plekken niet zo interessant. Om 10 uur zijn we terug aan boord en snorkelen we wat in de omgeving zonder veel te zien.

Post Office Bay

’s Middags is Ien gelukkig weer wat opgeknapt als we in het noordwesten van Floreana van boord gaan bij ‘Post Office Bay’. Met de zodiac varen we wat langs de rotsige kust en zien naast zeeleeuwen, blauwvoet Jan van Genten ook de leuke Galapagos pinguïns van dichtbij. Op het strand trekken we even laten onze wetsuits aan en gaan verwachtingsvol snorkelen. Het is een superplek! De pinguïns laten zich helaas niet zien, maar we komen naast de kleurrijke vissen veel enorme zeeschildpadden tegen. Vlak voor ons neus. Super leuk !!

Post Office Bay
Het "Postkantoor"

Weer aan land trekken we de wetsuits uit en lopen 100 meter naar de “Post Office”. Het is een bekende plek, waar zeelui vroeger hun post achter lieten en post meenamen van anderen als ze toevallig naar die bestemming moesten.  Tegenwoordig is het een toeristische attractie en ook wij laten een kaartje achter met ons adres. Helaas zit er in de enorme stapel kaarten geen adres bij inde buurt van Rotterdam. De bedoeling is dat je het kaartje persoonlijk aflevert. Onze kaart wordt binnen en week na thuiskomst via de post bezorgt en we weten helaas niet wie de goede postbode is geweest. Best grappig allemaal.

Javier houdt bij de “Post Office” een ellenlang saai verhaal zonder enige beleving. Het is zijn werk en wij zijn een noodzakelijke bijkomstigheid. Jammer, een enthousiaste gids  kan een reis als deze een extra dimensie geven.

Terug aan boord duikt Ien toch weer meteen het mandje in. Van Joel hebben we weer de onderwater foto’s en filmpjes gekregen. Vooral die van de schildpadden zijn leuk, maar helaas wat minder van kwaliteit. Onze onderwater camera heb ik schoon gemaakt en helemaal gedroogd, maar hij is definitief overleden. Vooral vandaag hebben we hem gemist!

 

Zaterdag 9 augustus - Santiago en Chinese Hat

Chinese Hat (Sombrero Chino)

Sombrero Chino

We zijn om 6:30 op en Ien is bijna koortsvrij! Iedereen vraagt hoe het met haar gaat (behalve de gids). We zijn vannacht naar Chinese Hat gevaren, een klein eiland vlak voor de kust van Santiago . De vorm heeft iets weg van een hoed, vandaar de naam. We zijn hier eerder geweest en het is grappig om het verschil te zien. Indertijd lag het eiland vol met zeeleeuwen en hebben we intensief met de dieren gesnorkeld. Nu waren het er maar een paar (de gids zei dat het er relatief veel zijn). Het blijkt te maken te hebben met ‘el ninja’. Tijdens het ‘el ninja’ jaar is er zo weinig voedsel dat veel dieren sterven. Soms wel 80% van een populatie. Het jaar er op is er een geboorte explosie en dan nemen de aantallen weer af tot de volgende ‘el ninja’. We zitten nu aan het einde van zo’n cyclus en indertijd blijkbaar vlak er na.

Kleine lavatunnel

We varen eerst even langs de kust van het grote eiland Santiago. Een recente vulkaanuitbarsting (paar honderd jaar geleden) heeft een groot deel van het eiland met een dikke laag lava bedekt. De uitbarsting was hier honderd kilometer vandaan en moet een waar spektakel zijn geweest. We varen een stukje langs de ruige kust en zien van dichtbij een pinguïn uitrusten op een rots. Ook twee valken kunnen we van dichtbij bewonderen.

Hierna steken we met de zodiac over naar Sombrero Chino. Er liggen een paar zeeleeuwen ons op te wachten. We lopen naar de andere kant van het eiland, waar zich een kleine kolonie zeeleguanen bevindt. Er groeien hier geen bomen of struiken. Alleen wat vetplanten met rode blaadjes. Op het eiland hebben zich ook een aantal kleine lava tunnels gevormd. Zo mooi van vorm dat het lijkt alsof ze met mensenhanden zijn gemaakt.

Super snorkelplaats: kanaal tussen Santiago en Sombrero Chino

Als we weer terug zijn op de Yolita II trekken we snel onze wetsuits aan en laten we ons langzaam met de stroom meevoeren door het smalle kanaal tussen Sombrero Chino en Santiago. Het is één van de bekende snorkelplekken en helemaal terecht! Het is adembenemend mooi. Kraakhelder water vol enorme scholen kleurige vissen. Vooral de school blauwe vissen met fel gele vinnen is indrukwekkend. We komen ook de eerste (ongevaarlijke) Galapagos ‘white tipped’ haaien tegen. Ze zijn zo’n anderhalve meter groot. We zwemmen er vlak boven en heeeeeel dichtbij! Ien is helemaal lyrisch van al dat moois en denkt dat het de mooiste plek ooit is voor haar. Vlak voor we ons weer in de zodiac hijsen komen en nog een paar zeeleeuwen nieuwsgierig naar die gekke toeristen kijken.

.
Prachtige vissen overal om ons heen
.
Grote scholen kleurrijke vis
.
Galapagos white tipped reefshark.

Terug op de boot meteen lunchen terwijl de boot koers zet naar Santa Cruz. Plotseling horen we mensen kabaal maken. Wij het dek op. In de verte, maar erg goed te volgen, zien we een bultrug wel 8 keer uit het water springen!

Santa Cruz: Dragon hill

Om twee uur gaan we weer van boord. Dragon Hill aan de westkust van Santa Cruz. Waar we aan land gaan strijkt net een grote groep blauwvoet Jan van Genten neer, die we even daarvoor nog spectaculair zagen jagen op zee. Ze duiken vanaf enkele tientallen meters als een speer in zee en vangen zo vissen die zich op een paar meter diepte bevinden. Bij zo’n school vis zijn soms honderden vogels aan het jagen. Nu rusten ze even uit en zien we ze overal. Over een half uurtje is het hier weer rustig.

We maken een mooie wandeling. We starten bij een sprookjesachtig meertje. Veel groen en een eenzame flamingo. Er zijn hier veel cactussen en waar cactussen zijn, zijn ook de landleguanen die het op de vruchten hebben voorzien. Elk eiland heeft zijn eigen soort landleguaan. Voor ons lastig te zien, maar deze hier is wel opvallend roodbruin, bijna oranje van kleur. De wandeling gaat om de heuvel die ze ‘Dragon hill’ noemen, ik neem aan genoemd naar de op draken lijkende leguanen.

Dragon hill
Mooi meertje aan de voet van Dragon hill.
 
De draken waaraan Dragon hill zijn naam dankt.

We zien ook een groep dieren die langzaam uitsterven op de Galapagos. Geiten. Deze dieren zijn ooit door piraten achter gelaten en hebben samen met ratten een ware slachting aangericht onder de inheemse dieren. Op sommige eilanden zijn ze al geheel geëlimineerd, maar op het grote Santa Cruz komen ze in verlaten oorden als hier nog voor. Ze zijn erg schuw en rennen weg als ze ons zien.

Om 16:30 zijn we terug aan boord. We nemen voor de hut een biertje op de mooie dag. Om 18:45 eten en hierna de briefing van Javier. Lekker vroeg naar bed.

 

Zondag 10 augustus - Santa Cruz: Tortuga Negra en Bachas

Santa Cruz: Black Turtle Cove

Black Turtle Cove
Black turtle cove.

Om 6 uur zitten we al in de zodiac. In het uiterste noorden van Santa Cruz, vlak bij het vliegveld, bevindt zich Black Turtle Cove. Een rustige baai met een bijna vlak water oppervlak. De zon is net op als we rustig peddelend op zoek gaan naar zeeschildpadden, haaien en roggen. Door het spiegelvlakke water kun je ze goed zien. We komen vooral veel schildpadden tegen.

Afscheid van de groep, de nieuwe monstert aan.

Terug op de boot verlaat na het ontbijt de rest van de groep de boot en wordt naar het vliegveld gebracht. Heerlijk even alleen. Tijd om te wassen en even te relaxen. Om 11:45 is de nieuwe groep er al. We zullen de komende week met ze optrekken als we rondom het grote eiland Isabela varen.

Santa Cruz: Bachas

Om 14 uur varen we naar Bachas, het strandje op Santa Cruz recht tegenover het vliegveld waar in 1993 onze Galapagos rondreis begon. Bachas is genoemd naar een houten schip dat hier is gestrand en waarvan de resten nog uit het zand steken. Ook hier moeten we goed uitkijken om niet op de onder het zand verstopte schildpad eieren te stappen.

Er zijn geen zeeleeuwen op het strand, maar in het meertje zijn vier flamingo’s terug gekeerd nadat een aantal jaren geleden het meertje met een modderstroom is overspoeld en de flamingo’s weg trokken. We lopen wat langs het strand en zien roggen in de branding op visjes jagen. Soms trekken ze zich bijna te laat terug en dreigen op het droge te geraken. Na de korte wandeling is er even tijd om te snorkelen, maar er is weinig te zien.

Bachas
De resten van de boot waarna Bachas is vernoemd.
 
Bachas
Bachas: In het ons bekende poeltje leven nog steeds flamingo's

’s Avonds maken we kennis met de nieuwe groep. Een bont gezelschap. Cathy (Amerikaanse) is extreem dik, maar altijd vrolijk. Ze reist samen met haar Canadese vriendin. Simon en Diane en hun twee pubers komen uit Engeland. Aardige lui. Er zijn ook vier Amerikaanse pensionados, waarvan één stel op advies van één of ander blad is verhuisd naar Cuenca (Ecuador) omdat het toevallig op 1 stond in de lijst ‘beste plekken om te wonen voor gepensioneerden’. De rest van de club zit aan een andere tafel en spreken we van de week vast nog wel.

Na het diner is er de voor ons inmiddels overbekende briefing. De bemanning in hun witte uniform wordt voorgesteld door Javier. De sukkel weet de helft van de namen nog steeds niet. Hij staat echt voor lul.

 

Maandag 11 augustus - Genovesa

Genovesa in het uiterste noorden

Jong krijgt inktvis te eten
Lekker inktvisje !

We zijn vannacht helemaal naar het noordoosten gevaren. Hier ligt één van de mooiste eilanden: Genovesa. Genovesa is een ingestorte vulkaan. Het eiland loopt geologisch gezien op zijn eind en zal als één van de eersten weer in zee verdwijnen. Uiteraard een proces van miljoenen jaren. In het oosten steekt alleen de kraterwand nog uit de zee.

Om 8 uur hebben we een ‘wet landing’ en het is meteen kicken. Genovesa is het eiland van de ‘Roodpoot Jan van Genten’. Ze hebben niet alleen fel rode poten, maar ook een kleurrijke kop. De meesten zijn bruin, maar er zijn ook een aantal prachtig witte exemplaren. Ook nestelen hier fregatvogels. De jongen zijn al wat groter en kijken als een wereldvreemd uilskuiken in het rond. Zo grappig!

Op het strandje zien we ook een zwartkop meeuw met zo’n karakteristiek rood randje om de ogen. De jongen krijsen om voedsel en worden op hun wenken bediend. Na enig aandringen braakt de ouder een inktvis op die met enige moeite wordt verzwolgen. We lopen een stukje langs de broedende vogels, maar komen niet ver. Er is zoveel te zien dat de fotostops ons te vaak ophouden. No problem! Hoogtepuntje was een zeeleeuw in een poeltje. Hij lijkt te slapen en bubbelt langzaam lucht uit zijn longen. Net een slapend lijk.

.
Witte roodpoot Jan van Gent..
.
Wat een prachtige bek!
.
Bruine roodpoot Jan van Gent.

Snorkelen bij de kraterwand

Uitzicht over Genovesa
Uitzicht over Genovesa.

We hebben een druk programma. Met de zodiac terug naar de boot, snel de wetsuits aan en op een rustige plek bij de kraterwand in het water. Ien en ik zwemmen weer samen op en genieten van de maanvissen, papegaaivissen en andere vissen. Af en toe komt er een zeeleeuw even kijken, maar die  is dan weer snel weg.

Genovesa: El Barranco

Na de lunch gaan we weer aan land. Nu bij El Barranco. Tijdens de boottocht er naar toe varen we langs de steile kraterwand. Hier zien we de eerste ‘Für seals’ (pelsrobben) en nestelende tropic birds.

Bijna op de punt worden we bij een trap naar boven afgezet en komen boven in een waar paradijs. Heel veel nestelende gemaskerde en redfoot boobies. Ook hier weer fregatvogels, broedend op een ei of druk bezig de veelal nog erg kleine jonkies te verzorgen. Er wordt totaal geen aandacht aan ons besteed en we kunnen ze dan ook zonder problemen dichtbij naderen. De natuur kan ook hard zijn en daar krijgen we ook wat van mee. De Jan van Genten leggen twee eieren. De eerstgeborene krijgt al het voedsel en is al snel een stuk groter. De kleinste wordt het nest uitgewerkt en ook de ouder bekommert zich er niet meer om. Hartbrekend om dat kleintje in de onbarmhartige zon tevergeefs te zien smeken om schaduw en een hapje eten.
Een stuk verderop heeft tussen de lavablokken een ‘short eared owl’ zijn schuilplaats gevonden. Ondanks zijn schutkleur kunnen we er één spotten. Hij leeft op de grond en heeft zijn nest in één van de gaten in het lavaveld.

.
De kleinste (links) is verstoten.
.
Pas geboren. 2e jong is op komst.
.
In lavatunnels levende uilen.

Na een superdag varen we weer terug naar de Yolita II. Niet veel mensen doen de volle tour en de kok heeft daarom maar variatie voor één week. De komende week weten we dus wat er op tafel staat! We kletsen wat met Cathy en Francis. Gezellig, maar ze lulden de oren van je lijf. We zijn doodmoe als we om 20:30 al ons bed opzoeken!

 

Dinsdag 12 augustus - Bartolomé en Sullivan Bay

Bartolomé: HET plaatje van de Galapagos

We zijn vannacht weer het hele stuk terug gevaren en liggen vanmorgen voor anker bij het prachtige Bartolomé. Een karakteristieke rots, lijkend op de menhir van Obelix, steekt rechtop uit het water. Als je goed kijkt kun je zien dat hij als oefenrots is gebruik voor bommenwerpers tijdens de 2e wereldoorlog.

We varen eerst om het eiland heen, op zoek naar de Galapagos pinguïns. We komen er al snel een aantal tegen. Het zijn de enige pinguïns die op het noordelijk halfrond (al is het maar een klein stukje) leven en kunnen hier goed gedijen door de koude golfstroom. Het gaat goed met de dieren en om dat te bewijzen laten ze ons het paringsritueel zien.

.
Bartholomé..
.
Het bekende mooie uitzicht van Bartholomé
.
Een van de vele pseudo kraters van Bartholomé.

Klimmen naar het uitzichtpunt.

Bartolomé is een klein, kaal eiland met een paar pseudo kraters. Deze zijn van een vulkaan, maar gevormd door exploderende luchtbellen die onder de lavastroom terecht waren gekomen. Het is een korte, maar steile klim. Boven heb je het mooiste uitzicht van de Galapagos. Het pokdalige eiland met op de achtergrond de enorme lavavelden van Santiago.

Snorkelen: Op zoek naar pinguins

De kleine Galapagos pinguin

Voor de kust van Bartolomé snorkelen we even in de hoop pinguïns in het water tegen te komen. We zien er wel een paar op een rots, maar ze laten zicht niet in het water bewonderen. Een aantal  grappige zeeleeuwen vergoeden veel en ook de kleurrijke zeesterren zijn hier goed te zien.

Tijdens de lunch praten we gezellig met de knappe Noah en haar vriend Eraz uit Israël. Hij is op wereldreis en zij reist een paar maandje met hem mee. Ze zijn gek op duiken en hebben voor deze trip een paar diepe duiken gemaakt bij San Cristobal. Ze hebben o.a. de reuzenmanta (rog) en veel hamerhaaien gezien.

Het enorme lavaveld van Sullivan Bay.

De lavavelden van Sullivan Bay

Na de lunch gaan we eerst snorkelen voor de kust van Sullivan Bay. Hierna meteen door naar de enorme lavavelden van dezelfde baai. Het is nog steeds hetzelfde lavaveld als dat we gisteren zagen bij Chinese hat. De lava is grillig gevormd. Door erosie hebben zich de eerste scheuren en gaten gevormd, ideaal voor pionier begroeiing. Uit een gat steekt de eerste cactus en ook kleinere planten beginnen langzaam terrein te winnen. Het zal nog eeuwen duren voor er echte begroeiing is, maar het begin is er!

Het was een drukke dag. Twee landexcursies , twee keer snorkelen en ook nog een tripje met de zodiac. Om 18:30 hebben we even tijd voor ons zelf. Flesje wijn, even lezen en het reisverslag bijwerken. Het eten was weer matig en gaat een beetje tegen staan. Jammer.

 

Woensdag 13 augustus - Isabela: dorpje Villamil

Isabela: Het dorpje Villamil

We liggen vanmorgen voor de haven van Villamil, de enige ‘stad’ van het grootste eiland, Isabela. De komende week zullen we helemaal om dit eiland heen varen. Ien is wakker geworden met uitslag over haar hele lijf. Francis is apotheker en schrijft het middel op dat we in Villamil bij de apotheek moeten halen. Helpt goed tegen de uitslag en jeuk, waarschijnlijk afkomstig van één of andere allergie.

De haven van Villamil: Pinguins en zeeleeuwen in de haven!

De zodiac zet ons om 8 uur af in het haventje. Zeeleeuwen liggen te zonnen op de gekste plekken en in het water zwemmen ook veel pinguïns tussen de boten door. Een leuk welkom! Het dorpje is anderhalve kilometer verderop en achter in een laadbak rijden we naar het centrum. Het is een wat vervallen en doods dorp.

Op het programma staat een rit naar de top van de Sierra Negra vulkaan. Daar heb je een prachtig uitzicht over het eiland met zijn zes vulkanen. Het is echter meestal mistig en ook vandaag zijn de vooruitzichten somber. Ien en ik blijven samen met 2 anderen in het dorp. Eerst bij de apotheek het middeltje tegen de uitslag gehaald en hierna tot het middaguur op een terrasje gezeten. Er is wifi, zodat we even onze belevenissen met het thuisfront kunnen delen.

De groep is rond twaalven terug. Ze hebben mazzel gehad. De hele weg mist, maar boven trok het open en konden ze genieten van het uitzicht. In de pizzeria even wat anders dan de afgelopen week gegeten en hierna lopen we naar het haventje. Vanaf de steiger genieten we van de pinguïns, zeeleeuwen en zeeleguanen. Jammer dat we onze snorkelspullen niet bij ons hebben.

Schildpaddenopvang Villamil
Schildpaddenopvang Villamil.

De wetlands: Schildpadenopvang en flamingo's

De groep heeft op de boot gegeten en zijn om twee uur terug in het dorp. Met een truck rijden we naar het schildpadden opvangcentrum net buiten het dorp. We krijgen veel uitleg en zien hoe klein de eieren en jonge schildpadden eigenlijk zijn.

Vervolgens naar een plek iets verder van het dorp. Hier zien we van dichtbij een groep van ca. 30 flamingo’s. Ze zijn hier prachtig oranje gekleurd, gevolg van het eten van veel garnalen. Hierna nog even terug naar Villamil, waar we de middag vrij ter besteding hebben. Om 17:45 worden we bij het haventje weer opgepikt door de zodiac voor het gebruikelijke avond ritueel: douchen, eten en in slaap vallen bij de oersaaie briefing van Javier.

 

Donderdag 14 augustus - Isabela: Bahia Elizabeth en Bahia Urbina

Elizabeth Bay: Ien en Jos 27 jaar samen!

Elizabeth Bay
Schildpadden in de mangroves van Bahia Elizabeth

We zijn vandaag 27 jaar samen en deze dag begint uiteraard met een kaartje. Veel tijd om te feesten is er niet. Om 8 uur zitten we al in de zodiac en varen naar Elizabeth bay. Hier zijn mangrovebossen en een in de wirwar van wortel kunnen vissen en schildpadden zich prima verbergen. We peddelen door het gebied en zien veel zeeschildpadden en roggen. Mooi plekje. Vervolgens varen we een stukje langs de kust. Ook hier leven de wat zielig aandoende aalscholvers met korte stompjes waar bij andere vogels de vleugels zitten. Ze kunnen niet vliegen, maar door die stompjes zijn het torpedo’s onder water.

Dolfijnen
Dolfijnen !!

Dolfijnen!

Terug op de boot krijgen we ons kadootje. Een groep dolfijnen heeft onze boeg gevonden en surf een tijdje met ons mee.

Urbina Bay

Urbina Bay

Om 14:00 gaan we bij Urbina Bay aan land. Na een korte wandeling over het strand lopen we terug nar de plek waar we de snorkelspullen achter gelaten hebben voor een korte duik. Mijn spullen blijken weg te zijn. Een idiote Amerikaan had mijn spullen aan en mijn dure duikbril (met geslepen glazen) in het zand geflikkerd en ergens anders een bril gescoord. De eikel zei dat het per ongeluk was, maar als je uit verschillende zakken spullen haalt en wat je niet nodig hebt als oud vuil weg gooit moet je wel een IQ van 0 hebben om niet door te hebben dat het niet jouw spullen zijn.

Kortom, ik razend, een duikbril vol zand en een boze Amerikaan omdat ik hem ‘stupid’ vind.  Van snorkelen komt niet veel meer. Gelukkig biedt Albert op de boot alsnog zijn excuses aan.

 

Vrijdag 15 augustus - Isabela: Caleta Tagus, Fernandina: Punta Espinoza

Ien heeft nog steeds uitslag, maar het wordt eindelijk wat minder. Naldo heeft gelukkig nog wat extra pilletjes. Javier is absoluut geïnteresseerd in het wel en wee van zijn ‘gasten’. Als je hem buiten de excursies iets wil vragen kijkt hij je ook aan van ‘wat mot je’. We zijn nu met de derde groep op stap en je hoort van iedereen vergelijkbare meningen. Desondanks verwacht hij veel tip. Zou vooral na deze week wel eens heel erg tegen kunnen vallen.

Caleta Tagus
Caleta Tagus

Caleta Tagus: Prachtig uitzicht

Om 7 uur hebben we een droge landing  bij Caleta Tagus. Deze plek was een rustige haven voor de vroege zeevaarders. Waar we aan land gaan hebben ze de rotsen voorzien van misschien wel de oudste graffiti ter wereld. We klimmen voorbij bij een prachtig blauw meer naar een prachtig uitzichtpunt. Geen dieren, maar wel een uitzicht om nooit te vergeten.

Als we weer beneden zijn varen we een stukje met de zodiac langs de kust. Naast nestelende vogels zien we ook drie pinguïns, waarvan er één nog half in het dons zit.

Fernandina

Na de lunch steken we over naar Fernandina, het meest westelijke en dus ook jongste eiland van de Galapagos. De vulkaan is nog niet tot rust gekomen en barst nog regelmatig uit. Het eiland bestaat alleen nog uit lava, maar de kolonisatie is begonnen! Honderden zeeleguanen hebben het eiland gevonden. We gaan bij de grote kolonie aan land. Rond deze tijd komen ze terug van het 'grazen' en van alle kanten zie je ze naar land zwemmen. We maken een korte wandeling over het ruige eiland. Op een paar plekken zien we in het kale landschap kleurige cactussen groeien. Wat een contrast. Als het zonnetje door breekt keren alle zeeleguanen de kop naar de zon. Ze hebben de warmte van de zon nodig om na een duik in het koude water weer op temperatuur te komen. Het is een indrukwekkend gezicht, al die zeeleguanen in dezelfde houding!

Fernandino
Fernandina.
Fernandino
Fernandina.
Fernandino
Fernandina.

Na de lunch aan boord komen we om 14:30 terug om te snorkelen. Lekkere timing van onze gids. Alle zeeleguanen zijn al aan land. Desondanks is het een erg mooi plekje. Vooral veel zeeschildpadden zwemmen hier rond. Eenmaal komt er een pinguin voorbij zoeven. Het aller leukst is echter een achtergebleven zeeleguaan die onder me zeewier van een rots af hapt!

Zwemmende zeeleguaan
Onder water grazende zeeleguaan.

Walvissen op de evenaar.

Als we de evenaar passeren stopt de boot. Er wordt getoeterd en geproost op de passage. Dit is ook de plek waar vaak walvissen worden gezien. Ze gaan op zoek en hebben geluk. Wel 8 keer komen we een spuiter tegen. Een keer is de Humpback vlak bij de boot. Wel lachen al die mensen die van links naar rechts rennen om de walvissen te spotten.

's Avonds kletsen we gezellig met Cathy en Fracis en na de briefing duiken we meteen in bed.

 

Zaterdag 16 augustus - Santiago: Playa Espumilla en Rabida

Santiago: Playa Espumilla

Het is miezerig weer als we bij de het noordelijke puntje van Isabela aan land gaan. Het strand is het domein van de haviken. In de lage begroeiing kunnen we tot dichtbij naderen. Een pelikaan doet zich te goed aan een kleurrijke vis en in het water zijn twee schildpadden druk bezig om nagelacht te verwekken. Vanaf het strand snorkelen we weer een half uurtje. We beginnen het steeds leuker te vinden. We zien een jagende zeeleeuw en twee Galapagos White Tipped haaien.

Santiago
Haviken in de mangroves van Santiago.
 
Santiago
Havik

Terug aan boord worden we zowaar opgewacht met warme chocolademelk en een koekje. Morgen is het weer afscheid en zo'n extraatje op de laatste dag is altijd goed voor de tip.

Rabida
Het rode zand van Rabida

Rabida

Het is een paar uur varen naar Rabida. Dit eiland is vooral bekend om zijn mooie rode zand. We klimmen naar een uitzichtpunt. Onderweg zien we een vermillion flycatcher, het rode vogeltje van de folder. Evan ontdekte een kleine dunne slang. Heel apart. Javier slaat er geen acht op (waarschijnlijk omdat hij hem niet heeft gevonden) en maant iedereen door te lopen. Wat lullig voor dat kind, dat net zo trots was op zijn ontdekking.

Bij het strand is een meertje, waar altijd veel flamingo's waren te vinden. Een mooie foto van dit meertje hangt al jaren bij ons in de gang. Bij de vorige el Niño is er een modderstroom in het meer terecht gekomen en zijn de flamingo's vertrokken. Tot onze verbazing blijkt er toch nog één te zijn. Ook de struiken waar indertijd de pelikanen nestelden zijn verlaten.

Rabida
Rabida.
 
Vermillion flycatcher
Vermillion flycatcher

Vanaf het strand maken we ons op voor de laatste snorkel ervaring van deze reis. Het is een perfecte afsluiting. Prachtige kleurrijke zeesterren, een stuk of 6 zeeleeuwen en drie haaien van heel dichtbij! Vlak voor we er uit gaan komt een grote schildpad nog even gedag zeggen! Super!

Zeeschildpad
Zeeschildpad tijdens het snorkelen
Gefotografeerde zeesterren
Collage van de kleurrijke zeesterren die we heeben gezien.

Hierna weer terug naar de Yolita II. Lekker douchen, lezen en luieren. Plotseling wordt de rust verstoord. Dolfijnen !! Een grote groep zwemt voor de boeg uit. Ze zijn erg speels en springen regelmatig uit het water. Het spektakel duurt bij elkaar wel 20 minuten. Een mooi afscheid!

Afscheid

's Avonds wordt een grote taart aangesneden voor het komende afscheid. Met een cocktail nemen we afscheid van het personeel. Hierna het bedelpraatje voor de tip van Javier met een absurde 'aanbeveling'. Om druk te zetten krijgt iedereen een envelop met zijn naam er op. Een voor al het personeel en één voor de gids. Het personeel geven we $100,- De gids is lastig. We vinden het een ongeinteresseerde eikel. Erez en Noa geven hem zelfs helemaal niets. Wij geven wel iets, maar hij laat duidelijk blijken dat hij het veel te weinig vindt. Tip moet je verdienen! Naast het geld had ik er nog een aantal waardevolle tips en aanbevelingen bij gedaan, die eigenlijk veel meer waard zijn dan alle tip bij elkaar!

 

Zondag 17 augustus - Via Daphne naar vliegveld

Om 5:30 al op. Als afsluiting varen we twee rondjes om het kwetsbare eiland Daphne. 20 aar geleden mocht je er nog op. Het steile pad omhoog ligt er nu verlaten bij. In de krater nestelden fregatvogels en Blauwvoet Jan van Genten, terwijl op de kraterrand de gebrilde Jan van Genten hun plekje hebben veroverd. Vanaf deze afstand is er weinig van te zien. Jammer.

We zijn weer in Baltra. Met de bus naar het vliegveld. We wisselen email adressen uit en nemen afscheid van elkaar. Javier vliegt ook naar het vasteland, maar nu de buit binnen is gunt hij de mensen geen blik waardig meer.
We zouden vanmiddag pas vliegen, maar kunnen de vlucht omzetten zodat we met de rest mee vliegen naar Guayaquil. Om 9:20 door de douane, waarna we rond het middaguur in Guayaquil aankomen. Hier doden we de tijd met schrijven, appen en mailen, waarna we om 19:00 een rechtstreekse vlucht naar Amsterdam hebben. Alles loopt op rolletjes. In Amsterdam de trein en maandag om 16:30 Nederlandse tijd weer thuis! Een korte, maar heerlijke vakantie !!