Zuid Afrika en Namibië
reisverslag (Blog)
5 november 2018 - 2 december 2018
 

Zuid Afrika naar Namibië rondreis 2018 - Overzicht

Schema en de voorbereiding

Saigon
De route van Kaapstad naar Namibië

5 november 2018 vertrekken we naar Kaapstad voor een rondreis door Zuid-West Afrika. Met een 4x4 camper rijden we in twee dagen vanaf Kaapstad via de westkust naar de grens met Namibië. Hier buigen we af naar het oosten en bezoeken als eerste de Augrabies watervallen. Hier vandaan begint de kampeerreis door de Kalahari woestijn.

Het Kgalagadi park is het grootste park van Zuidelijk Afrika en beslaat een deel van de Kalahari woestijn. Het ligt voor de helft in Zuid Afrika en de andere helft in Botswana en grenst aan Namibië. In dit landschappelijk prachtige park blijven we 4 nachten. Het park is vooral bekend om zijn vele roofdieren en de schattige stokstaartjes.
We verlaten Kgalagadi in het noord-westen en steken de grens over met Namibië. We blijven in de hier rode woestijn twee nachten en bezoeken o.a. een Bosjesmannen dorp.

Na het Kalahari avontuur rijden we naar de hoofdstad Windhoek en wisselen de kampeerauto om voor een 4x4 landrover. Het kamperen zit er op. We rijden noordwaarts naar het Waterberg plateau, waar we een dag lekker de benen kunnen strekken in een natuurgebied zonder grote roofdieren.
De komende 7 dagen bezoeken we het door ons zo geliefde Etosha park. We hebben 3 overnachtingsplaatsen. De eerste is in het oosten net buiten het park (Namutoni ingang) in de luxe Makuti lodge. Van hieruit bezoeken we het wildrijke oosten van Etosha en komen zeker ‘ons vriendje’ de prachtige scharrelaar (vogel) tegen. Het is een dag rijden door het park naar Okaujuejo, de grootste lodge in het park, waar we een huisje hebben vlak naast de befaamde waterput, waar continue dieren langs komen om te drinken met ’s avonds als ‘vaste prik’ meerdere neushoorns.

De laatste drie dagen in Etosha verblijven we in het luxe Dolomite camp, in het uiterste westen van Etosha. In 2012 mochten we hier 1 nacht zijn en waren meteen verliefd op deze plek. Het westen van Etosha is alleen toegankelijk voor bezoekers van Dolomite zodat we het rijk alleen hebben.
Vanuit Etosha rijden we in 4 dagen langzaam terug via het oogverblindend mooie Damaraland (lichtgevend bruine woestijn), waar we twee nachten relaxen bij de Vingerklip berg. We besluiten de reis in het Okinjima reservaat(je), waar ook grote katten worden opgevangen (Africat).

 

 

Dinsdag 6 november 2018: Aankomst in Kaapstad

Het avontuur is begonnen! We zijn gisteravond aangekomen in Kaapstad en hebben vandaag de toerist uitgehangen in het bekende uitgaansgebied de Waterfront.

De heenreis was er een met kleine obstakels. Onze trein naar Amsterdam reed niet (lange omweg) en in Kaapstad kwam de 'ophaaldienst' niet opdagen. Uiteindelijk hadden we vervoer van hetzelfde (Radisdon) hotel. Was blijkbaar niet voor ons bedoeld, want we werden twee keer bij een verkeerd Radison hotel (er zijn er 4) afgezet. We konden er gelukkig flink om lachen. Even na middernacht ploften we in bed. Het hotel heet Radisdon Red en alles wat ze een kleur kunnen geven is ook rood. Lijkt wel een exclusief bordeel! 

We kwamen gisteravond aan in de regen, maar vandaag was het weer helemaal perfect. Lekker fris met een zonnetje. De Tafelberg kwam 's middags prachtig uit de wolken en we hebben een heerlijk relaxte dag. Ien shopt zich een ongeluk en kan er weer weken tegen! We zijn nu wel gierend door ons maximale koffergewicht gevlogen en wellicht moet er over 4 weken wat rommel achterblijven.����

's Avonds lekker bij de Belg ('den Ancker') gegeten. In 1995 aten we hier kort na de opening ook en het is nog steeds perfect! Met een volle maag hierna een paar rondjes gedraaid in het reuzenrad (dezelfde die ook in Rotterdam staat) en 'Kaapstad by night' bekeken.

Morgen krijgen we de kampeer 4wd en rijden we 2 uurtjes langs de kust naar het noorden naar Eladsbaai. Hier hebben we een huisje op het strand. We gaan pas later deze week in de Kalahari kamperen.

Kaapstad vanuit ons hotel
De aankomst op het vliegveld
Veel leuke groepjes treden op in het Waterfront gebied.

 

Donderdag 8 november - De Westkaap
Elandsbaai

We zijn nu twee dagen onderweg. Nadat we in Kaapstad de bushcamper hebben opgehaald hebben we drie dagen uitgetrokken om via de westkust naar de grens met Namibië en de Augrabies watervallen te rijden. Eerst naar Elandsbaai aan de kust. Kamperen doen we pas vanaf de 5e dag en in Elandsbaai hebben we een leuk huisje aan het strand. Godverlaten, parellwitte stranden. Enkele zeeleeuwen liggen lekker te zonnen en talloze zeevogels zijn op de overdaad aan vis afgekomen. Ook walvissen hebben dit walhalla ontdekt en vanaf de duinen kunnen we er meerdere goed volgen. Een onverwacht hoogtepuntje.

Vandaag bijna de hele dag gereden. De bushcamper gaat niet zo snel zodat we pas tegen de avond in Springbok, vlak voor de grens met Namibië, arriveren. Hier hebben 'in the middel of nowhere' een klein huisje. Onder de indrukwekkende sterrenhemel hebben we onze eerste 'braai'. (BBQ).

Morgen naar de Augrabies watervallen, waar we twee dagen blijven. Tot nu toe een hele relaxte vakantie, die vanaf morgen 'echt gaat beginnen'.

 

Zaterdag 10 november - Extreme hitte bij de Augrabies waterval

We zijn de ruige Noordkaap binnen getrokken en verblijven 2 nachten bij de Augrabies watervallen. In het natte seizoen een kolkende duivel, maar het is nu, na een ook voor hier extreme droogte, een klein 'piezelstraaltje'. De omgeving is prachtig. De Oranje rivier stroomt in een diepe canyon omgeven door een rotsachtig landschap vol koppies (opeenstapeling van grote keien). Heerlijk om zo door deze wildernis te rijden. 

Vanmorgen een paar mooie uitzichtpunten bezocht en de eerste giraffes gezien. We moesten een paar keer met de auto door een ondiepe rivier. Was nu goed te doen, maar in het natte seizoen zal het flink dieper zijn.

Hier aan de grens van de Kalahari woestijn loopt de temperatuur overdag richting 40C. Hopelijk wordt het niet veel heter.

Ien is dolblij dat we nu nog een huisje met airco hebben en ziet erg op tegen het kamperen in de hitte. Dat wordt dus de komende dagen erg vroeg op (het is pm 5 uur al licht), overdag op game drive (met airco) en tegen de avond de tent pas weer op.

Morgen verder naar het Kgalagadi NP in de Kalahari woestijn, het domein van de meerkatten en Bosjesmannen.

Braaien in Springbok
De Augrabies waterval
De Augrabies waterval

 

Dinsdag 13 november - Kamperen in Kgalagadi (dag 1 en 2)
Twee rivieren camping (Kgalagadi NP)

We zijn in het Kgalagadi park aangekomen. Het beslaat het zuidelijk deel van de Kalahari en is 2x zo groot als het Kruger park. Ondanks het droge klimaat leven hier veel dieren. Vooral veel oryxen met hun prachtig lange horens. 

We hebben nu 2 van de 5 kampeernachten achter de rug. Het is even wennen en de extreme hitte maakt het soms wat oncomfortabel. Het is in de morgen als snel 35C en overdacht blijft het lang 41C! Ook voor hier extreem voor de tijd van het jaar. 

Door de hitte hebben de dieren ook de schaduw opgezocht. Heel grappig om alles zo geconcentreerd onder de bomen te zien staan. Gisteren begon de dag goed met twee drinkende cheetah's die op 2 meter van de auto voorbij liepen. Verder vooral veel oryxen.

Kgalagadi NP (Kalahari)

Gisteravond tot middernacht een nightdrive gemaakt. De geweldige gids plakte er een half uurtje aan vast om naar afgelegen nesten van hyena's (eentje gezien in de verte) en porcupines (stekelvarker) te brengen. Verder uilen, verschillende soorten vissen, springhazen en een genetkat gezien.

Vanmorgen doen we rustig aan. Pas na tienen weg (camping stroomt om 5:30 al leeg als gate open gaat). Het is een uurtje of 5 rijden naar het noorden, waar we nog 2 nachten in dit park blijven. Een nachtje in een huisje, maar dan weet 3 nachten kamperen. Er is in Mata Mata alleen een winkel zodat het voorlopig elk e avond barbecueën wordt. Niet echt een straf!! Mata Mata ligt in het wildrijkste gebied van het park en is vooral bekend om de vele grote roofdieren (leeuwen, cheetah's, luipaarden etc.)

Hoop dat we de komende dagen bereik hebben. Mata Mata ligt in een verre uithoek en als we hierna de grens met Namibië passeren is de vraag of de Zuid Afrikaanse SIM nog werkt. 

Ien zit al in de auto. Mata Mata, here we come !!

 

Donderdag 15 november - Noorden van Kgalagadi

In het Zuid Afrikaanse deel van Kgalagadi zijn de rivieren de Auob en de Nossib de levensaderen. Probleem is echter dat de Nossib maar eens in de 100 jaar vol stroomt en de Auob om de 20 jaar (laatste keer in 2000). De bomen hebben steeds langere wortels nodig om bij het alsmaar verder dalende grondwater te komen. Steeds minder groen en een elk jaar afnemende wildpopulatie. Een ware explosie van leven volgt als het water voor hooguit een paar maanden weer terug is.

Ons tweede kamp is Mata Mata. We volgen vanuit het Twee Rivieren camp de droge bedding van de Auob rivier. Er zijn kunstmatige drinkplaatsen aangelegd waar het wild zich in deze barre tijd verzamelt. Vooral Oryxen, grote groepen springbokken (schuilend onder de bomen), wildebeesten en hartebeesten. Ook opvallend veel secretarisvogels en struisvogels. Veel struisvogelpaartjes hebben rond de 10 kleintjes. Heel grappig. De jonkies hebben het niet op de felle zon en vechten om een plekje in de schaduw van pa of ma. Als ze in de buurt van een boom komen rennen ze naar de schaduw en zijn daar niet meer weg te slaan.

We zijn niet de enigen die oog hebben voor het wild. Onder de bomen komen we 4 keer cheetah's of leeuwen tegen die wachten op een kans. Een grote leeuw heeft net een gnu gepakt die onder een boom wordt kaal gegeten.

Na een lange rijdag, vaak door diep zand, komen we aan in Mata Mata. Een ietwat vervallen kamp met alleen wat basic faciliteiten. Om 22 uur gaat alle stroom uit en dus ook onze ventilator. Het was dan ook een heet nachtje.

In dit godverlaten oord hebben we wel een geweldig hoogtepunt. Met gids Andries gaan we vlak voor zonsondergang het park in. Hij weet veel 'geheime' plekjes. Ondet andere een nest van een Kaapse vos en een piepklein hol in een boom waar een uiltje haar jongen groot brengt. We kunnen in het hol kijken en zien hoe moeder uil een muisje in stukjes aan de kids voert. Tijdens dit spektakel komt er een giraffe langs om een slokje te drinken.

Iets verderop, het is inmiddels pikdonker, spot ik met de schijnwerper wat oortjes boven het gras. Leeuwen! 2 jonge mannetjes en 2 vrouwtjes. Duidelijk op jacht. De mannetjes zijn nieuwsgierig en komen tot op een paar meter van de open safarikar. We moesten langzaam achteruit om ze niet te dichtbij te laten komen. Best spannend!

De hele avondsafari was memorabel. Prachtige bat eared foxes, cape foxes, veel grote en kleine uilen, jakhalzen en springhazen zijn enkele dieren die we spotten. De rivierbedding staat nu vol met bokken, die overdag schuilen onder de bomen. Al met al een geweldige trip.

We hebben het gevoel dat we het park goed gezien hebben. Helaas geen stokstaartjes waar het park zo bekend om is. We besluiten een dag eerder al naar Namibië te gaan en in de buurt van Mariental te overnachten. Hier kamperen we vanaf morgen nog twee nachten in de rode zandduinen van Bagatelle.

 

Zaterdag 17 november - Rode zandduinen van Bagatelle (Namibië)

In de rode zandduinen in de buurt van Mariental hebben we onze laatste twee kampeernachten. De luxe Bagatelle lodge heeft op 1 km van de lodge 5 luxe kampeerplekken met eigen douche en toilet. We hebben een geweldige plek in het rode zand. Springbokken voor de deur en rode (licht begroeide) duinen om ons heen. We kunnen gebruik maken van de faciliteiten van de lodge. €400 per nacht als je hier slaapt! Kamperen is slechts €40,-. 

Kamperen in de rode zandduinen van de Kalahari

We zijn er al vroeg en relaxen lekker op het terras. Goed te doen ondanks de 38C. We eten hier in de 'Boma', een gezellig buitenrestaurant. Wel snel dooreten, want we hebben weer een nightdrive geboekt.

In het donker gaan we met de leuke Ziggy op pad. Hij scheurt door de duinen (soms lijken we in een 8 baan te zitten) terwijl hij met zijn schijnwerper naar dieren speurt. Ondanks het gebrek aan wild is de rit zelf heerlijk. Plotseling komen we een dier tegen waar we al vele jaren naar op zoek zijn: een aardvark !! We kunnen hem lang volgen bij zijn speurtocht naar termieten. Hij kan er wel 50.000 in een nacht verorberen. Het gekke is dat de opgegeten termieten nog uren leven en de aardvark zijn anus en keel af moet sluiten om het hapje binnen te houden.

We komen ook een Afrikaans stinkdier tegen, dat snel zijn hol op zoekt als hij ons in de gaten heeft.

Meer dan voldaan zoeken we laat de daktent op. Het is warm, maar door de drie grote luchtgaten waait een verfrissend windje.

's Ochtends om 5:15 al op als de eerste zonnestralen de heuvels rood kleuren. Met een gids lopen we naar een vlakbij gelegen dorpje van de Bosjesmannen. Halverwege worden we door twee krijgers begroet. Ze vertellen in hun typische kliktaal (Ze hebben in hun alfabet 4 verschillende klikgeluiden opgenomen) wat over termieten, acaciabomen en hoe je met een simpele val een struisvogel kunt vangen.

We lopen met de twee krijgers naar een klein dorpje, waar de vrouwen en kinderen zich bevinden. De gids vertelt een leuk verhaal over hoe een jongen een meisje moet vragen. Hij heeft een mini boog (10 cm lang) met mini pijltjes. Het meisje waar hij mee wil trouwen schiet hij zo'n pijltje tegen de bil. Wil het meisje niet, dan breekt ze de pijl. Wil ze, dan pakt ze de pijl op en stopt hem in haar boezem. Een jongen gaat met 5 pijlen op pad en heeft dus 5 kansen. 5 keer afwijzen betekent een vrouw zoeken in een ander dorp.

Op het terrein van Bagatelle bevindt zich ook een burcht stokstaartjes! Eindelijk gevonden! Gisteravond zagen we ze nadat ze terug waren van de dagelijkse jacht. Het zijn er meer dan 20 en sommigen hebben kleintjes! Vanmorgen vroeg (6:30) weer even kijken en we waren precies op tijd. Eén voor één verlaten ze de burcht. Om de paar meter speuren ze op hun achterpoten naar vijanden (vooral roofvogels). In een golfbeweging schuift de groep steeds verder weg tot ze uit zicht zijn. Ze zijn niet schuw en we kunnen erg dichtbij komen voor geweldige foto's.

In de namiddag een gamedrive en wat activiteiten rondom de lodge (tamme cheetah's voeren, zonsondergang op rode duinen). 

Vanmorgen vroeg op. 4 uur rijden naar Windhoek, waar we de bushcamper inleveren en op het vliegveld een Toyota RAV4 ophalen. Verliep allemaal wat rommelig. De voor ons bestemde Toyota keurde ik af (te gladde banden) en pas een uur later was er een alternatief.

We blijven een nachtje in Windhoek en rijden morgen naar het noorden, waar we bij Waterberg een dagje gaan wandelen.

Bosjesmannen (Kalahari)
De grappige stokstaartjes
De nacht valt over de Kalahari

 

Dinsdag 20 november - Waterberg (en Windhoek)
Ons huisje met uitzicht

Windhoek, de hoofdstad van Namibië, is een relaxte stad. Nauwelijks hoogbouw en een ietwat saai centrum. Dean Martin (zo heet hij echt!) rijdt ons naar Joe's Beerhouse, ons favoriete restaurant. Ien is weg van de inrichting. Je kijkt inderdaad je ogen uit. Sfeervolle verlichting en elk plekje wordt benut om iets Afrikaans op te hangen of meer te zetten. Er hangt zelfs een echte mini boven je hoofd van 2 Portugese avonturiers. Het eten is ook geweldig.

Het is drie uur rijden naar Waterberg, halverwege de route naar Etosha. De omgeving, en dan vooral de roodbruin platgeslagen berg, is prachtig. We hebben een huisje in het park met uitzicht op de berg. Super! Tussen de huisjes lopen warthogs (zwijnen) en kleine hertjes (steenbokjes en dik dik's) rond. Wel oppassen voor de hondsbrutale bavianen. De omgeving is ook een paradijs voor vogelliefhebbers.

Boven op het Waterberg plateau

Vroeg op om voor de hitte van de dag (het wordt hier koeler, maar nog altijd 30+C) de berg te beklimmen. Een mooie wandeling met geweldige uitzichten. Alleen het laatste steile stuk omhoog over rotsblokken is even aanpoten, maar de beloning is groot.

's Middags maken we tegen beter weten in een gamedrive in het boven op de berg gelegen gamepark. In 1999 vonden we het helemaal niets. Het is dicht begroeid en de kans op wild is minimaal. Er zijn twee waterputten waar je naar toe kan. Hier zien we zowaar een giraf en wat buffels. Verder wel een relaxed ritje.

Vandaag weer 4 uur gereden naar de Makuti lodge dat grenst aan Etosha. Een tip van bridgepartner Jeroen. Het is een mooi resort vol zonnebadende mensen, bezette ligstoelen bij het zwembad (zonder Duitser in de buurt) en goedgevulde bar. Lekker om een middag te relaxen, maar allemaal wel erg massaal. Morgen vroeg ons favoriete park Etosha in, waar me maar liefst 6 dagen zullen verblijven.

 

Zondag 25 november: Etosha (Namutoni, Okaukuejo en Dolomite camp)

Het is al weer de 4e dag in Etosha, één van de mooiste wildparken van Afrika. De dagen staan vooral in teken van het speuren naar dieren. 

Etosha is zo vlak voor het regenseizoen gortdroog. De dieren blijven in de buurt van de waterpoelen.  De wegen zijn net wasborden en aan het eind van de dag heb je urenlang een gratis massage gehad.

In het noorden zien we vooral veel dieren die tot de 'carpaccio' familie behoren. Springbokken, kudoes, impala's en oryxen staan op elk menu.

De omgeving van Numatoni, een oud wit Duits fort in het oosten, is afwisselend en wildrijk. Bij elke waterpoel is veel te beleven. Een er van, Kalkheuvel (inderdaad spierwit van de kalk), is ook dit keer een voltreffer. Drinkende olifanten, zebra's en verschillende bokken. Ook een neushoorn komt even een kijkje nemen. Het meest spectaculaire is een dode giraf waar hyena's en jakhalzen de laatste restjes vanaf scheuren. Tientallen gieren wachten op hun beurt en slaan toe als de hyena's even een bad nemen! Super!

Het is een lange rijdag naar het Okaukuejo kamp in het midden van het park. Onderweg veel leuke taferelen. Struisvogels met kleintjes, leeuwen die bij een waterpoel op hun kans wachten en enorme solitair levende mannetjea olifanten.

Spektakel bij de Kalkheuvel waterput
Veel wild bij de waterput van Okaukuejo
's nachts bezoeken neushoorns de de Okaukuejo poel

In Okaukuejo hebben we een huisje met (beperkt) uitzicht op de befaamde waterput. Misschien wel de beste plek in heel Afrika om wild te zien. Grote groepen springbokken, oryxen, impala's etc.etc komen hier tegelijk drinken. We zijn hier 2 nachten en blijven een hele dag in de buurt van de poel. Wat een spektakel! Wel vijf keer komt er een groep olifanten aanstormen om de poel exclusief te claimen. Rollend, spuitend en plezier makend. Na een kwartiertje besluit de leider, het oudste vrouwtje, te gaan en trekt de kudde verder.

De poel heeft 's avonds een ander aanzien. Als het grut slaapt komen de neushoorns en giraffen drinken. Ook een zeldzame bruine hyena sluipt bijna ongezien naar de poel voor een slokje. We zijn bijna de enigen die rond middernacht nog bij de poel staan als 6 leeuwen komen drinken! Ze doen nog een aanval op een jonge neushoorn, maar zijn snel weg als een grote neushoornbul met zijn hoorn dreigt.

Het is bijna 200 km over extreem slechte wegen naar het Dolomite camp in het uiterste westen. Onderweg hebben we veel mazzel bij de waterpoelen. Twee keer een grote groep olifanten met jongen. Vooral de kleintjes rollen en dollen in de modder. Geweldige film gemaakt!

Nu dus drie nachten in het Dolomite camp. Vandaag een rustdag met vanavond een nachtsafari. Morgen rijden we een rondje en dan zit Etosha er weer op. 

 

Vrijdag 30 november - Vingerklip en Okonjima natuur reservaat

Etosha zit er op. We kunnen bijna geen olifant meer zien. De drie dagen in het Dolomite camp zijn voorbij gevlogen. Op de terugweg naar het vliegveld zijn we nog twee nachten in Vingerklip en sluiten af met twee nachten in het Okonjima privé natuurpark.

De Vingerklip rots ligt in een Amerikaans aandoend landschap. We wanen ons in Utah! Een heerlijk ruig landschap. We hebben een 'huisje met uitzicht' geboekt. Bij de mooie logde aangekomen horen we pas dat het een kwartier klimmen is. Ze hebben één huisje boven op een rots gezet en die is voor ons! Aanvankelijk balen we een beetje, maar als we boven komen (de bagage wordt met een kabelbaan gebracht) snapten we meteen waarom ze de plek Heaven's Gate (de hemelpoort) hebben genoemd. Een onbeschrijflijk mooi landschap en een huisje van alle gemakken voorzien. Zelfs een zwembad waar je van binnen naar buiten kunt zwemmen. Boven op de rots (100 m verderop) staat ook een restaurant van de lodge, waar je na een prachtige zonsondergang kunt dineren. We eten voor het eerst zebra. Heerlijk!

De lodge lijkt de hobbitstee wel !
Vingerklip
Uitzicht vanaf ons huisje op de berg.

Drie uur rijden verderop ligt de Okonjima lodge. Hier zijn we de laatste twee dagen. Het is ontstaan als opvangcentrum voor katachtigen. Namibië is voor een groot deel opgedeeld in enorme farms en hier leven veel luipaarden en cheetah's die h

et voorzien hebben op het vee van de boeren.  De roofdieren worden massaal afgeschoten of vergiftigd. Africat is een organisatie die aanvankelijk verweesde cheetah's en luipaarden opving. De eigenaren stelden hun farm van 6000 ha open voor deze dieren. Door het gebied voor toeristen open te stellen konden ze aangrenzende farms opkopen en is er nu 20000 ha beschikbaar, waar meer dan 45 luipaarden, ca. 40 bruine hyena's en ?? cheetah's vrij rond lopen.

Wij zijn twee nachten in de lodge. Rondom de lodge staat een hek dat de roofdieren op afstand houdt, maar er lopen rondom ons huisje talloze springbokken, zwijnen, oryxen, steenbokjes en zelfs sabel antilopen rond. We gaan met een gids op zoek naar luipaarden. Ze zijn erg schuw en uiteindelijk weten we er eentje te vinden m.b.v. gps tracking. Niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om een luipaard te vinden. We doen ook een nachttour. Om de dieren te beschermen gebruiken ze rood licht. Goed voor de dieren, maar je ziet geen r..t. En als je wat ziet is er te weinig licht voor een foto. Video kun je helemaal vergeten. We komen al snel een genetkat tegen. Leuk! Ook twee bruine hyena's (zeldzame nachtdieren) laten zich zien. De gids is bang voor deze op zich ongevaarlijke dieren zodat we snel weg zijn.  Verder weinig gezien.

In Okonjima worden cheetah's opgevangen
Lunch met uitzicht op de de waterput
Giraffen bij een waterput

De laatste dag doen we rustig aan. Een wandeling van 2 uur naar een uitzichtpunt. Onderweg komen we veel springbokken, oryxen en zwijnen tegen. De dag besluiten we met een fantastische zonsondergang voor ons huisje, waar net tientallen springbokken hun springtechniek aan het oefenen zijn.

Morgenochtend vroeg op. Het is bijna 4 uur rijden naar het vliegveld. Het zit er op en zondag zijn we na een heerlijke vakantie weer terug in ons koude kikkerlandje.